ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਬਾਣਂ ਚ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ 3.41.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖ, ਬਾਣਾ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਵਿਰੂਪਾਖ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ,
ਸਂਹਾਰਭੈਰਵਂ ਕਾਲਭੈਰਵਂ ਚ ਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਥੇ ਸੰਹਾਰਭੈਰਵ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਕਾਲਭੈਰਵ ਵੀ ਖੜੇ ਸਨ,
ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗਭੈਰਵਂ ਚੈਵ ਕ੍ਰੋਧਭੈਰਵਮੁਲ੍ਬਣਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਗਭੈਰਵ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰੋਧਭੈਰਵ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ,
ਸਿਦ੍ਧੇਂਦ੍ਰਾਦੀਨ੍ਰੁਦ੍ਰਗਣਾਨ੍ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਸੁਗੁਹ੍ਯਕਾਨ੍
ਉਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਵੀ ਸਨ,
ਵੇਤਾਲਾਨ੍ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਜਟਾਧਰਾਨ੍
ਉਥੇ ਵੇਤਾਲ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਜਟਾ ਵਾਲੇ ਯੋਗੀ ਵੀ ਸਨ,
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਨ੍ਦਿਕੇਸ਼ਾਜ੍ਞਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੰਦਿਕੇਸ਼ ਦਾ ਹੁਕਮ ਲੈ ਲਿਆ,
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਖਚਿਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ਤਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸੌ ਮਹਲ ਵੇਖੇ,
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਰਚਿਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਨਿਰ੍ਮ੍ਮਲਦਰ੍ਪਣੈਃ
ਉਹ ਮਹਲ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੁਤ ਲੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਫ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਗੋਰੋਚਨਾਭਿਰ੍ਮਣਿਭਿਰ੍ਯੁਤਂ ਸ੍ਤਮ੍ਭਸਹਸ੍ਰਕੈਃ
ਉਹ ਪੀਲੇ ਰੰਗ, ਮਣੀਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ,
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅੰਦਰਲਾ ਦਰਵਾਜਾ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ,
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਚ ਵਾਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ 3.41.
ਉਸ ਨੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਅਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ,
ਪ੍ਰਧਾਨਪਾਰ੍षਦਗਣਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਉਥੇ ਮੁਖੀ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਸਨ,
ਤਾਨ੍ਸਮ੍ਭਾष੍ਯ ਭृਗੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ,
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਤਂ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਜਦ ਉਹ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗਣੇਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕ ਜਾ.'
ਈਸ਼੍ਵਰਾਜ੍ਞਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਹਮਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਤਰੇ
ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਇੱਥੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਗਣੇਸ਼ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਸ਼੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਤृਤੀਯੇ ਗਣਪਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਕੈਲਾਸਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਤੀਜੇ ਭਾਗ, ਗਣਪਤੀ ਖੰਡ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਕੈਲਾਸ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇਕਤਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਗृਹਮ੍
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਤ੍ਰਿਸ੍ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਭੂਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਚ ਲੀਲਯਾ
ਇੱਕੀ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ।
ਨਾਨਾਵਿਦ੍ਯਾ ਯਤੋ ਲਬ੍ਧਾ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਦੁਲਭ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਸਗੁਣਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਦਯਾਸਿਨ੍ਧੁਂ ਦੀਨਬਨ੍ਧੁਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਪਰਾਪਰਾਣਾਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਪੁਰੁਹੂਤਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉੱਚ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਕਾਰਣਮ੍
ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਮੰਗਲ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਕਾਰਨ।
ਆਸ਼ੁਤੋषਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਜੋ ਛੇਤੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਤੇ ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ।
ਇਤ੍ਥਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮੋऽਸ੍ਥਾਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਣਪਤੇਃ ਪੁਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਿष੍ਠ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਿष੍ਠ ਸ਼ृਣੁ ਭ੍ਰਾਤਰਿਦਂ ਵਚਃ 3.42.
ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕ, ਇੱਕ ਪਲ ਰੁਕ, ਭਰਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪੁਰੁषਂ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਨਰਾਧਮਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇषਤਸ਼੍ਚ ਪਿਤਰਂ ਗੁਰੁਂ ਭੂਤਪਤਿਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਅਧਿਆਪਕ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਜਾਂ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ।
ਰਹਃ ਸੁਰਤਸਂਸਕ੍ਤਂ ਨਹਿ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।