ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਦੁਰ੍ਗਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਮਹਾਮਾਯਾ ਚਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਕਾਲਿਕਾ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਹਾਮਾਇਆ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਾਲਿਕਾ ਮੇਰੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਪਾਤੁ ਵਾਰਾਹੀ ਵਾਰੁਣੇ ਸਦਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪਾਰਵਤੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਾਰਾਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣੀ ਪਾਤੁ ਤ੍ਵਮ੍ਬਿਕਾऽਧਃ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਉਪਰ ਨਾਰਾਇਣੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹੇਠਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੌਘਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਫਲ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਚਨ੍ਦਨੈਃ 3.39.
—ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਸ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਪ੍ਰਮਰ੍ਦਕਃ
—ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਪ੍ਤੋऽਪਿ ਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਿਧੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ—
ਕਵਚਂ ਕਾਣ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਂ ਨਾਰਦ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
—ਪਰ ਇਹ ਕਵਚ, ਕਾਣਵਾ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਤृਤੀਯੇ ਗਣਪਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਕਵਚਂ ਨਾਮੈਕੋਨਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗਣਪਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ 'ਦੁਰਗਤਿ ਨਾਸਨੀ ਕਵਚ' ਨਾਮਕ ਇਕਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਜਘਾਨ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਹਸਰਾਕਸ਼ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਪਤਿਤੇ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸੱਤ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਸਹਸਰਾਕਸ਼ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪ—
ਸੁਵਰ੍ਣਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਤ੍ਨਸਾਰਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
—ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਮਰੇ ਤਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਾਤਪਤ੍ਰਭੂषਾਢ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਾਜਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਮਵਰੁਹ੍ਮ ਰਥਾਦਹੋ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਦਦੌ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸਮਯੋਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਉਭਯੋਃ ਸੇਨਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦ ਕ੍ਸ਼ਤਵਿਕ੍ਸ਼ਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਭੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਿਆ, ਨਾਰਦ ਜੀ। ਸਭ ਲੜਾਕੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਤੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨृਪਸ੍ਯ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ 3.40.
ਰਾਮ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵੱਜੀ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਾਮਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨੇਯਂ ਬਭੂਵਾਗ੍ਨਿਮਯਂ ਰਣੇ
ਰਾਮ ਨੇ ਅਗਨਿ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਾਮੋ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਸ਼ੈਲਸਰ੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਗਾਂਧਰਵ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੱਪ ਵੀ ਆ ਗਏ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਾਮੋ ਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯਂ ਭਯਂਕਰਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਨਾਗ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚ ਭਗਵਾਂਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇ ਰਾਮੋ ਨृਪਨਾਸ਼ਾਯ ਨਾਰਦ
ਰਾਮ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।
ਦਤ੍ਤਦਤ੍ਤਂ ਚ ਯਚ੍ਛੂਲਮਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸ਼ੂਲ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਲਿਆ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾਕਾਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ਼ੂਲਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੂਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਪਾਤ ਸ਼ੂਲਂ ਸਮਰੇ ਰਾਮਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨਾਰਦ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਲ ਰਾਮ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆ ਡਿੱਗਿਆ, ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਪਤਿਤੇ ਤੁ ਤਦਾ ਰਾਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਭਯਾਕੁਲਾਃ
ਜਦ ਰਾਮ ਡਿੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨੀ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨੇਨ ਲੀਲਯਾ 3.40.
ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।