ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਦਦੌ ਪੁਰਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਲਿਸਮ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਹਰੋ ਦਦੌ ਗੌਤਮਾਯ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਚ ਗੌਤਮਃ
ਹਰ ਨੇ ਇਹ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਪਦਮਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਠਨਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜ੍ਞਾਨਵਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਭੁਵਿ ਸ਼ਿਵਤੁਲ੍ਯੋ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਤਲਿਸਮ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਗੌਤਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਵਿਜਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਵਚਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮੰਡ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਤਲਿਸਮ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਵਿਜਯੇ ਚੈਵ ਵਿਨਿਯੋਗਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੇ ਪਾਤੁ ਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਦੁਰਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਏ ਸਵਾਹਾ—ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ।
ਪਾਤੁ ਮੇ ਕਰ੍ਣਯੁਗ੍ਮਂ ਚਾਪ੍ਯੋਂ ਦੁਰ੍ਗਾਯੈ ਨਮਃ ਸਦਾ 3.39.
ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ—ਓਂ, ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਰੂਮਿਤਿ ਦਨ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਤੁ ਕ੍ਲੀਮੋष੍ਠਯੁਗ੍ਮਕਮ੍
ਹ੍ਰੀੰ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਕ੍ਰੂਮ—ਮੇਰੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ; ਕਲੀਮ—ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ।
ਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਮਹਾਕਾਲਿ ਦੁਰ੍ਗੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਾਤੁ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਮਹਾਕਾਲੀ ਦੁਰਗਾ, ਸਵਾਹਾ, ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਦੁਰ੍ਗੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਕ੍ਸ਼ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੌ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਾਭਿਂ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਦੁਰਗਾ, ਦੁਰਗਾ, ਮੇਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਵਾਹਾ, ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਾਏ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਦੁਰ੍ਗਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਮਹਾਮਾਯਾ ਚਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਕਾਲਿਕਾ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਹਾਮਾਇਆ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਾਲਿਕਾ ਮੇਰੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਪਾਤੁ ਵਾਰਾਹੀ ਵਾਰੁਣੇ ਸਦਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪਾਰਵਤੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਾਰਾਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣੀ ਪਾਤੁ ਤ੍ਵਮ੍ਬਿਕਾऽਧਃ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਉਪਰ ਨਾਰਾਇਣੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹੇਠਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੌਘਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਫਲ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਚਨ੍ਦਨੈਃ 3.39.
—ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਸ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਪ੍ਰਮਰ੍ਦਕਃ
—ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਪ੍ਤੋऽਪਿ ਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਿਧੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ—
ਕਵਚਂ ਕਾਣ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਂ ਨਾਰਦ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
—ਪਰ ਇਹ ਕਵਚ, ਕਾਣਵਾ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਤृਤੀਯੇ ਗਣਪਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਕਵਚਂ ਨਾਮੈਕੋਨਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗਣਪਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ 'ਦੁਰਗਤਿ ਨਾਸਨੀ ਕਵਚ' ਨਾਮਕ ਇਕਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਜਘਾਨ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਹਸਰਾਕਸ਼ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਪਤਿਤੇ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸੱਤ ਦਿਨ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ; ਜਦ ਸਹਸਰਾਕਸ਼ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪ—
ਸੁਵਰ੍ਣਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਰਤ੍ਨਸਾਰਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍
—ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਮਰੇ ਤਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਾਤਪਤ੍ਰਭੂषਾਢ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਾਜਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਮਵਰੁਹ੍ਮ ਰਥਾਦਹੋ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਦਦੌ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਂ ਤਸ੍ਮੈ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸਮਯੋਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਉਭਯੋਃ ਸੇਨਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਦ ਕ੍ਸ਼ਤਵਿਕ੍ਸ਼ਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਭੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਿਆ, ਨਾਰਦ ਜੀ। ਸਭ ਲੜਾਕੇ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਤੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨृਪਸ੍ਯ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ 3.40.
ਰਾਮ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬੂੰਦ ਵੱਜੀ।