ਨਾਰਾਯਣੀ ਚ ਪਾਤੂਰ੍ਧ੍ਵਮਧੋ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਿਯਾऽਵਤੁ
ਨਾਰਾਯਣੀ ਉਪਰੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੌਘਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪਰ੍ਵਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਹਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਵਚਂ ਧਾਰਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤਲਿਸਮ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ,
ਸ ਸਰ੍ਵਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ਧੀਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ 3.38.
ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮੈ ਕਸ੍ਮੈ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਲੋਭਮੋਹਭਯੈਰਪਿ
ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਲਾਲਚ, ਮੋਹ ਜਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਵੀ।
ਇਦਂ ਕਵਚਮਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਪੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਤਲਿਸਮ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪਰਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯਾਃ ਕਵਚਂ ਕਥਯ ਪ੍ਰਭੋ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਦੁਰਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਤਲਿਸਮ ਬਤਾਓ।
ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਾਣਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਜੀਵਨਂ ਬਲਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਪਦਮਾਕਸ਼ ਲਈ ਜੀਵਨ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੇਨੈਵ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਗੋਲੋਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪੁਰਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਤਲਿਸਮ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਦਦੌ ਪੁਰਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਲਿਸਮ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਹਰੋ ਦਦੌ ਗੌਤਮਾਯ ਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਚ ਗੌਤਮਃ
ਹਰ ਨੇ ਇਹ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਗੌਤਮ ਨੇ ਪਦਮਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਠਨਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜ੍ਞਾਨਵਾਞ੍ਛਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਭੁਵਿ ਸ਼ਿਵਤੁਲ੍ਯੋ ਗੌਤਮਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਤਲਿਸਮ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਗੌਤਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਵਿਜਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਵਚਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮੰਡ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਤਲਿਸਮ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਵਿਜਯੇ ਚੈਵ ਵਿਨਿਯੋਗਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੇ ਪਾਤੁ ਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਦੁਰਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਏ ਸਵਾਹਾ—ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ।
ਪਾਤੁ ਮੇ ਕਰ੍ਣਯੁਗ੍ਮਂ ਚਾਪ੍ਯੋਂ ਦੁਰ੍ਗਾਯੈ ਨਮਃ ਸਦਾ 3.39.
ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ—ਓਂ, ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਰੂਮਿਤਿ ਦਨ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਤੁ ਕ੍ਲੀਮੋष੍ਠਯੁਗ੍ਮਕਮ੍
ਹ੍ਰੀੰ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਕ੍ਰੂਮ—ਮੇਰੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ; ਕਲੀਮ—ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਰਹੇ।
ਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਮਹਾਕਾਲਿ ਦੁਰ੍ਗੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਾਤੁ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਮਹਾਕਾਲੀ ਦੁਰਗਾ, ਸਵਾਹਾ, ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਦੁਰ੍ਗੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਕ੍ਸ਼ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੌ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਾਭਿਂ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਦੁਰਗਾ, ਦੁਰਗਾ, ਮੇਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਸਵਾਹਾ, ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਾਏ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਦੁਰ੍ਗਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚ ਹਸ੍ਤੌ ਪਾਦੌ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਓਂ ਹ੍ਰੀੰ ਦੁਰਗਾ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਮਹਾਮਾਯਾ ਚਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਕਾਲਿਕਾ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਹਾਮਾਇਆ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਾਲਿਕਾ ਮੇਰੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਪਾਤੁ ਵਾਰਾਹੀ ਵਾਰੁਣੇ ਸਦਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪਾਰਵਤੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਪੱਛਮੀ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਾਰਾਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰੇ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣੀ ਪਾਤੁ ਤ੍ਵਮ੍ਬਿਕਾऽਧਃ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਉਪਰ ਨਾਰਾਇਣੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਹੇਠਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੌਘਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਫਲ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਚਨ੍ਦਨੈਃ 3.39.
—ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—
ਸ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਪ੍ਰਮਰ੍ਦਕਃ
—ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਪ੍ਤੋऽਪਿ ਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਯਕਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਸਿਧੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ—
ਕਵਚਂ ਕਾਣ੍ਵਸ਼ਾਖੋਕ੍ਤਮੁਕ੍ਤਂ ਨਾਰਦ ਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
—ਪਰ ਇਹ ਕਵਚ, ਕਾਣਵਾ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਿਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।