ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਉਵਾਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਾਂ ਮੂਢਂ ਤਦਾ ਗਚ੍ਛ ਨृਪਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਲਦੀ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪ ਹੱਸ ਪਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਯੋਃ ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਂ ਯਯਾਚੇ ਕਵਚੇ ਚ ਤੌ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਵਚੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਸਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਵਚ ਮੰਗਿਆ; ਕਵਚ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਭੂਪਾਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਕਵਚ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ।
ਕਵਚਂ ਚਾਪਿ ਦੁਰ੍ਗਾਯਾਃ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸੁਤਾਯ ਚ
ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਕਵਚ, ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਕਵਚ,
ਕਵਚਂ ਚਾਪਿ ਕਿਮ੍ਭੂਤਂ ਤਯੋਰ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਕਿਂ ਫਲਮ੍ ।।। 3.38.
ਕਵਚ ਕਿਵੇਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਾਂ ਉਸ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਨਤੀਜਾ ਹੋਇਆ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਵਚਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਵਚ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ,
ਸ੍ਤਵਨਂ ਚਾਪਿ ਗੋਪ੍ਯਂ ਵੈ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਕਰਤਬ ਜੋ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ,
ਦੁਰ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਵਚਂ ਦਤ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਪੁਰਾ
ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਕਵਚ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛ੍ਰੋष੍ਯਸਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਇਹ ਸਭ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਬਾਰੇ ਬੜੀ ਅਚੰਭੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਤੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇਗਾ.
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ृਣੁ ਤਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਹੁਣ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ.
ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਮੁਨੇ
ਸਾਮਵੇਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਸੁਣ, ਹੇ ਮੁਨੀ.
ਸਹਸ੍ਰਦਲਪਦ੍ਮਸ੍ਥਾਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਦਮਨਾਭ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸਤਵਾਨੀ ਸਹਿ-ਧਰਮਣੀ ਹੈ.
ਪਦ੍ਮਪੁष੍ਪਪ੍ਰਿਯਾਂ ਪਦ੍ਮਪੁष੍ਪਤਲ੍ਪਾਧਿਸ਼ਾਯਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਪਦ੍ਮਭੂषਣਭੂषਾਢ੍ਯਾਂ ਪਦ੍ਮਸ਼ੋਭਾਵਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨੀਮ੍
ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ.
ਚਨ੍ਦਨਾष੍ਟਦਲੇ ਪਦ੍ਮੇ ਪਦ੍ਮਪੁष੍ਪੇਣ ਪੂਜਯੇਤ੍ 3.38.
ਚੰਦਨ ਦੇ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਤਤਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸਾਧਕੋ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਸਾਧਕ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਦ੍ਮਾਯਾਃ ਕਵਚਂ ਪਰਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਦਮਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਵਚ ਸੁਣ.
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਵਚਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਤ੍ਪਦ੍ਮੇ ਸਸृਜੇ ਜਗਤ੍
ਕਵਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ.
ਪਦ੍ਮਾਲਯਾਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਾਦ੍ਮਸ਼੍ਚ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪਦਮਾ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਤੋਂ ਵਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਦਮ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੋ ਕੇ ਜਗਤ ਬਣਾਇਆ.
ਦਤ੍ਤਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਾਯ ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਇਹ ਕਵਚ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸੀ.
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਾਠਨਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਗਿਆ.
ਯਦ੍ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਧਨਾਧਿਪਃ
ਇਹ ਦੇ ਕੇ, ਕੁਬੇਰ ਜੋ ਧਨ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਬਣ ਗਿਆ.
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਨ੍ਤੌ ਯਤੋ ਮੁਨੇ
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਤਤਾਨਪਾਦ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ.
ਕਵਚਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸ੍ਵਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਸ ਕਵਚ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੱਖ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਬਾਹੌ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯਿਤਃ 3.38.
ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ ਤੇ ਪਾ ਕੇ, ਦੁਧੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਵਾਮਨਂ ਲੇਭੇ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੋ ਕੇ ਵਾਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜਾ ਮਰੁਤ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨਭਵਦ੍ਧਾਰਣਾਦ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਮਰੁਤਤਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਿਜਿਗ੍ਯੇ ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਃ ਪਠਨਾਦ੍ਧਾਰਣਾਦ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਦੀ ਪਾਠ ਅਤੇ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਖਟਵਾਂਗ ਨੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਪਦਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਵਚਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਹ ਕਵਚ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ।