ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਚ੍ਛੇਦਯਾਮਾਸ ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਂ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਪਞ੍ਚਬਾਣਤਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਸੂਰਮੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਨੁੰ ਟੁੱਟ-ਟੁੱਟ ਕੇ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਧਨੁਃ ਸਪ੍ਤਬਾਣੇਨ ਤੂਰ੍ਣਂ ਵੈ ਪਞ੍ਚਬਾਣਤਃ
ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਚ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਂ ਸੇਨਾਨ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲੀਲਯਾ ਗਲੇ ਬਭੂਵ ਤਚ੍ਛੂਲਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁष੍ਕਰਮਾਲਿਕਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਰਾਜਾ ਦਾ ਕਵਚ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ 'ਚ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਪਰਿਘਂ ਚੈਵ ਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡੀਂ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਸੌਟਾ ਅਤੇ ਹਥੌੜਾ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੂਰ੍ਣਾਨਿ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਭृਤੋ ਦੇਹਯੋਗਤਃ 3.38.
ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਰੇਤ ਬਣ ਗਏ।
ਰਥਂ ਧਨੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਰਥ, ਧਨੁਸ਼, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ-ਬਾਣ—
ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਃ ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਉਹ ਸੂਰਮੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਫੜ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਨਿਦ੍ਰਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ—
ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯ ਜਗਾਮ ਰਣਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਤੇ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਿਰੀਟਂ ਚ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭੂਮੌ ਪਪਾਤ ਹ
ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਕੁਟ ਕੱਟ ਕੇ, ਪਰਸ਼ੂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼ੂਲਂ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਰਾਜਾ ਨਿਹਨ੍ਤੁਂ ਤਂ ਰਾਮਂ ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜਾ ਨਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਸੁੱਟੇ।
ਭृਗੁਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਸਨ੍ਧਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 3.38.
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਸੁੱਟੇ।
ਰਾਮਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਨ੍ਧਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰਾਮਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਵਿਨਾ
ਰਾਮ ਨੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਰੋਕ ਲਏ।
ਰਾਮਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਨਤ੍ਵਾऽऽਦਦੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਮੁਨੇ
ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਨਰਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਕੋਪਾਤ੍ਕਿਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਸਿ ਭ੍ਰਮਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਦਮੀ ਉੱਤੇ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਕਿਉਂ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਹ ਤਾਂ ਭੁੱਲ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤੇਨੈਵ ਭਵੇਦ੍ਭਸ੍ਮ ਚ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਹੋ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਜੇਤੁਂ ਨਾਲਮੇਵ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਵੀ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨਹੀਂ।
ਖਟ੍ਵਾਂਗਿਨਃ ਪਾਸ਼ੁਪਾਤਂ ਹਰੇਰੇਵ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਖਪਰੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਹੈ; ਹਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ ਹੈ।
ਤ੍ਯਜ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਣੁ
ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਮਜੇਤਾਰਂ ਯਥਾ ਜੇष੍ਯਸਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਜੈ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਸਕੇਂਗਾ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਵਚਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ 3.38.
ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਕਵਚ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲਾ ਹੈ,
ਪਰਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯਾਃ ਕਵਚਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂ ਦੁਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਵਚ,
ਕਵਚਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਜੇਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮੌ ਚ ਤੌ
ਇਸ ਕਵਚ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।
ਅਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸਨ੍ਨਿਧਾਨੇ ਤਯੋਰ੍ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਃ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਡਰ ਗਿਆ।