ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੌਘਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ 3.37.
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਰੂਪ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ਰਾਜਾ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਚੰਦਰ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਲੋਮਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਯਤਃ ਸਿਦ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼ਾ ਵੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਿਧ ਹੋ ਗਏ।
ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਕਵਚਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸਿਧ ਕਵਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਕਵਚ ਦੀ ਛੇਤੀ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਇਦਂ ਕਵਚਮਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਜੇਤ੍ਕਾਲੀਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਇਹ ਕਵਚ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਕਾਲੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਤृਤੀਯੇ ਗਣਪਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀਕਵਚਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗਣਪਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਭਦਰਕਾਲੀ ਕਵਚ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਸਤੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਗਮਤ੍ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੁ ਸੇਨਾਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਤਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼ ਤਿੰਨ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵੋ ਰਾਜਾ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਤਨਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੁਚੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਵਚਂ ਗਲੇ ਯਸ੍ਯ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਮਨਮੋਹਕ ਕਵਚ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੈਣੁਕੇਯਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਰੈਣੁਕੇਯਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ—
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਚ੍ਛੇਦਯਾਮਾਸ ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਂ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਪਞ੍ਚਬਾਣਤਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਸੂਰਮੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਨੁੰ ਟੁੱਟ-ਟੁੱਟ ਕੇ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਧਨੁਃ ਸਪ੍ਤਬਾਣੇਨ ਤੂਰ੍ਣਂ ਵੈ ਪਞ੍ਚਬਾਣਤਃ
ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਚ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਂ ਸੇਨਾਨ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲੀਲਯਾ ਗਲੇ ਬਭੂਵ ਤਚ੍ਛੂਲਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁष੍ਕਰਮਾਲਿਕਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਰਾਜਾ ਦਾ ਕਵਚ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ 'ਚ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਪਰਿਘਂ ਚੈਵ ਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡੀਂ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਸੌਟਾ ਅਤੇ ਹਥੌੜਾ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੂਰ੍ਣਾਨਿ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਭृਤੋ ਦੇਹਯੋਗਤਃ 3.38.
ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਰੇਤ ਬਣ ਗਏ।
ਰਥਂ ਧਨੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਰਥ, ਧਨੁਸ਼, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ-ਬਾਣ—
ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਃ ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਉਹ ਸੂਰਮੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਫੜ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਨਿਦ੍ਰਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ—
ਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯ ਜਗਾਮ ਰਣਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਤੇ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਿਰੀਟਂ ਚ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭੂਮੌ ਪਪਾਤ ਹ
ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਕੁਟ ਕੱਟ ਕੇ, ਪਰਸ਼ੂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼ੂਲਂ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਰਾਜਾ ਨਿਹਨ੍ਤੁਂ ਤਂ ਰਾਮਂ ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜਾ ਨਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਸੁੱਟੇ।
ਭृਗੁਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਾਨਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਸਨ੍ਧਾਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ 3.38.
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਸੁੱਟੇ।
ਰਾਮਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਨ੍ਧਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰਾਮਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਵਿਨਾ
ਰਾਮ ਨੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਰੋਕ ਲਏ।
ਰਾਮਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਨਤ੍ਵਾऽऽਦਦੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਮੁਨੇ
ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਨਰਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਕੋਪਾਤ੍ਕਿਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਸਿ ਭ੍ਰਮਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਦਮੀ ਉੱਤੇ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤ੍ਰ ਕਿਉਂ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਹ ਤਾਂ ਭੁੱਲ ਹੈ।