ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਕਾਲਿਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮੇ ਪਾਤੁ ਮਸ੍ਤਕਮ੍ 3.37.
ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਲੀੰ ਕਾਲਿਕਾਏ ਸ੍ਵਾਹਾ — ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਨਾਸਿਕਾਂ ਮੇ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ — ਇਹ ਮੇਰੀ ਨੱਕ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਕ੍ਲੀਂ ਭਦ੍ਰਕਾਲਿਕੇ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਾਤੁ ਮੇऽਧਰਯੁਗ੍ਮਕਮ੍
ਹੇ ਭਦਰਕਾਲਿਕਾ, 'ਕਲੀੰ' ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਦੋ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਕਾਲਿਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਕਰ੍ਣਯੁਗ੍ਮਂ ਸਦਾऽਵਤੁ
'ਓਮ ਹਰੀੰ', ਕਾਲਿਕਾ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ'—ਮੇਰੇ ਦੋ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ੴ ਕ੍ਰੀਂ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਮ ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸਦਾऽਵਤੁ
'ਓਮ ਕ੍ਰੀੰ', ਭਦਰਕਾਲੀ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ'—ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਕਾਲਿਕਾਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਮ ਪृष੍ਠਂ ਸਦਾऽਵਤੁ
'ਓਮ ਹਰੀੰ', ਕਾਲਿਕਾ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ'—ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਮੁਣ੍ਡਮਾਲਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪਾਦੌ ਸਦਾਵਤੁ
'ਓਮ ਹਰੀੰ ਕਲੀੰ', ਮੁੰਡਮਾਲਿਨੀ ਲਈ 'ਸਵਾਹਾ'—ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਮਹਾਕਾਲੀ ਚਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਦਨ੍ਤਿਕਾ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਹਾਕਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਕਤਦੰਤਿਕਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਚ ਵਾਰੁਣੇ ਪਾਤੁ ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਚਣ੍ਡਿਕਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸ਼ਿਆਮਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੰਡਿਕਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਪਾਤੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਲੋਲਜਿਹ੍ਵਾ ਸਾ ਮਾਯਾऽऽਦ੍ਯਾ ਪਾਤ੍ਵਧਃ ਸਦਾ
ਉਪਰ ਲੋਲਜਿਹਵਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਹੇਠਾਂ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੌਘਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ 3.37.
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਰੂਪ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ਰਾਜਾ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੁਚੰਦਰ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਚੇਤਾ ਲੋਮਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਯਤਃ ਸਿਦ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਅਤੇ ਲੋਮਸ਼ਾ ਵੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਿਧ ਹੋ ਗਏ।
ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਕਵਚਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸਿਧ ਕਵਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਕਵਚ ਦੀ ਛੇਤੀ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਪਾਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਇਦਂ ਕਵਚਮਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਜੇਤ੍ਕਾਲੀਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਇਹ ਕਵਚ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਕਾਲੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਤृਤੀਯੇ ਗਣਪਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀਕਵਚਨਿਰੂਪਣਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗਣਪਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਭਦਰਕਾਲੀ ਕਵਚ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਸਤੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਗਮਤ੍ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੁ ਸੇਨਾਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਯੁਤਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼ ਤਿੰਨ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਵਂਸ਼ੋਦ੍ਭਵੋ ਰਾਜਾ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਤਨਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੁਚੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਵਚਂ ਗਲੇ ਯਸ੍ਯ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਮਨਮੋਹਕ ਕਵਚ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੈਣੁਕੇਯਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਰੈਣੁਕੇਯਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ—
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਚ੍ਛੇਦਯਾਮਾਸ ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਃ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਂ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਪਞ੍ਚਬਾਣਤਃ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਸੂਰਮੇ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥ ਨੁੰ ਟੁੱਟ-ਟੁੱਟ ਕੇ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਧਨੁਃ ਸਪ੍ਤਬਾਣੇਨ ਤੂਰ੍ਣਂ ਵੈ ਪਞ੍ਚਬਾਣਤਃ
ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਚ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਂ ਸੇਨਾਨ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚਾਪਿ ਲੀਲਯਾ ਗਲੇ ਬਭੂਵ ਤਚ੍ਛੂਲਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁष੍ਕਰਮਾਲਿਕਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਰਾਜਾ ਦਾ ਕਵਚ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ 'ਚ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਪਰਿਘਂ ਚੈਵ ਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡੀਂ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਸੌਟਾ ਅਤੇ ਹਥੌੜਾ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚੂਰ੍ਣਾਨਿ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਭृਤੋ ਦੇਹਯੋਗਤਃ 3.38.
ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਰੇਤ ਬਣ ਗਏ।
ਰਥਂ ਧਨੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਰਥ, ਧਨੁਸ਼, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ-ਬਾਣ—
ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਪੁष੍ਕਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਪੁਸ਼ਕਰਾਖਸ਼ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਃ ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਉਹ ਸੂਰਮੇ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਤੀਰ-ਬਾਣ ਫੜ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਨਿਦ੍ਰਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ—