ਤੇ ਵੀਰਾਃ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧੇ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਬਲੀਅਤ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਆਯਯੌ ਸਮਰੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਾਗਪਾਸ਼ਂ ਚ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਜਾਮਦਗਨੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਸ਼ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਭृਗੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼ੂਲੇਨ ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਜਘਾਨ ਹ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਸੋਮਦੱਤ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਮੈਥਿਲਂ ਮੁਦ੍ਗਰੇਣੈਵ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈ ਨੈषਧਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗਦਾ ਨਾਲ ਤੇ ਨੈਸ਼ਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਨਿਖਿਲਾਨ੍ਭੂਪਾਨ੍ਸਂਹਾਰਾਗ੍ਨਿਸਮੋ ਰਣੇ 3.36.
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੰਹਾਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਹਨੂੰ ਲੜਨ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਵੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਕਾਨ੍ਯਕੁਬ੍ਜਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸੌਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਥਾ
ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਤੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਸੌਰਾਟ੍ਰ ਤੋਂ ਵੀ ਸੈਂਕੜੇ ਆ ਗਏ।
ਸੌਮ੍ਯਾ ਵਾਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਮਹਾਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਦਸ਼
ਸੌਮ ਵਾਂਗ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਧੇ ਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਤੋਂ ਦਸ ਵੀ ਆਏ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਚ ਭृਗੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਬਣਾਈ, ਪਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਯੁਯੁਧੇ ਰਾਮਸ੍ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਮਰਾਜਿਰੇ
ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਰਮ੍ਭਾਸ੍ਤਮ੍ਭਸਮੂਹ ਚ ਯਥਾ ਖਡ੍ਗੇਨ ਲੀਲਯਾ
ਜਿਵੇਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਹਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਭਿਃ ਸਹ ਸਂਯੁਗੇ
ਬਾਰਾਂ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਭृਗੁਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ਼ੂਲੇਨ ਨृਪਲਕ੍ਸ਼ਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਚ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯੁਯੁਧੇ ਬਲੀ 3.36.
ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਤਾਕਤਵਰ ਸੁਚੰਦਰ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਨਾਗਪਾਸ਼ਂ ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਗਾਰੁਡੇਨ ਨृਪੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਗਾਰੁੜ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਫਾਂਸ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਭृਗੁਰ੍ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ਼੍ਚਾਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਣਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਨਾਰਾਯਣਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਭृਗੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਮੁਸਲਂ ਤੋਮਰਂ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਂ ਤਥਾ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਭਾਲਾ, ਗਦਾ, ਬਰਛਾ ਅਤੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾ ਵੀ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਕਾਲੀ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸ੍ਥਿਤਾ
ਕਾਲੀ ਸੁਚੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਰਾਮੋ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀਂ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਹਾਯ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਪਿਨਾਕਂ ਚ ਭृਗੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ, ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਪਿਨਾਕ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਉਵਾਚ ਨਮੋ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯੈ ਮਾਯਾਯੈ ਤੇ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਨਮੋ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰ੍ਯੈ ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤ੍ਰ੍ਯੈ ਨਮੋਨਮਃ 3.36.
ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਃ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਾਰਿਣਿ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਰਚਨਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਤ੍ਵਯਿ ਮੇ ਵਿਮੁਖਾਯਾਂ ਚ ਕੋ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਵੇਂ, ਮਾਤਾ, ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਕੌਣ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਚ ਮਹ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਃ ਪੁਰਾ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਰੇਣੁਕੇਯਸ੍ਤਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾऽਭਵਦਮ੍ਬਿਕਾ
ਰੇਣੁਕਾ ਵਲੋਂ ਤੇਰਾ ਇਹ ਸਤੁਤਿ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ।