ਦੇਵਾ ਊਚੁਃ ਯੋषਿਚ੍ਛਾਪੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਧੁਨਾ ਯਾਤਿ ਮਾਧਵ ।। 1.13.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਾਧਵ, ਹੁਣ ਇਕ ਨਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਯਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਸ੍ਥੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਭ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਹੀ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਯੂਯਂ ਗਚ੍ਛਤ ਤਨ੍ਮੂਲਂ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਉਸ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਕੋਲ ਜਾਓ; ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਮਨਸੋਨ੍ਮੁਖਾਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲ ਪਏ।
ਤਾਮੇਵ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਾ ਦੇਵੀਂ ਮਾਲਾਵਤੀਂ ਸਤੀਮ੍
ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹੀ ਮਾਲਾਵਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿੱਤ ਚੰਗੀ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾਂ ਸਿਨ੍ਦੂਰਬਿਨ੍ਦੁਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪਤਿਸੇਵਾਮਹਾਧਰ੍ਮਚਿਰਸਞ੍ਚਿਤਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਯੋਗਾਸਨਂ ਕੁਰ੍ਵਤੀ ਚ ਸ਼ਵਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਯੋਗ ਅਸਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਰ੍ਜਨ੍ਯਙ੍ਗੁष੍ਠਕੋਟਿਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਮਾਲਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਰਜਨੀ ਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਦੀ ਟਿੱਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਫੈਦ ਮਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੀਂ ਰਤ੍ਨਮਾਲਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬृਹਨ੍ਨਿਤਮ੍ਬਭਾਰਾਰ੍ਤ੍ਤਾਂ ਪੀਨਸ਼੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰਾਮ੍ 1.13.
ਉਸਦੇ ਚੌੜੇ ਨਿੱਬੜ ਭਾਰ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਛਾਤੀ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਏਵਮ੍ਭੂਤਾਂ ਚ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਯਯੁਰ੍ਮਾਲਾਵਤੀਮੂਲਂ ਪਰਂ ਮਙ੍ਗਲਦਾਯਕਾਃ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਮਾਲਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਾਲਾਵਤੀ ਸੁਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਾਲਾਵਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ, ਝੁਕ ਗਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਬਾਲਕਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੱਚਾ ਆ ਗਿਆ।
ਦਣ੍ਡੀ ਛਤ੍ਰੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਾਸਾ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਤਿਲਕਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਡੰਡਾ ਤੇ ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤਿਲਕ ਲਾ ਕੇ ਆਇਆ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੋਵਾਸ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਤਾਰਾਮਧ੍ਯੇ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ
ਉਹ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਦ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਵੈ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਆਪ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਸਂਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਭੁਃ
ਇਥੇ, ਸਭ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਭੂ ਆਪ ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੈ।
ਕਥਂ ਰਵਿਃ ਕਥਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕਥਮਤ੍ਰ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਇੱਥੇ ਸੂਰਜ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਚੰਨ ਕਿਵੇਂ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਹੇ ਮਾਲਾਵਤਿ ਤੇ ਕ੍ਰੋਡੇ ਕੋऽਤਿਸ਼ੁष੍ਕਸ਼੍ਸ਼ਵੋऽਨਘੇ 1.14.
ਹੇ ਮਾਲਾਵਤੀ, ਤੇਰੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੱਕਾ ਹੋਇਆ ਲਾਸ਼ ਪਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤਾ.
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਰਰਾਮ ਸਭਾਤਲੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭਾ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ.
ਮਾਲਾਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤੁष੍ਟਾ ਦੇਵਾ ਹਰਿਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਜਲੇਨ ਚ
ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫੁੱਲ ਤੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹਰੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਅਵਧਾਨਂ ਕੁਰੁ ਵਿਭੋ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾਯਾ ਨਿਵੇਦਨੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁੱਖੀ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ.
ਉਪਬਰ੍ਹਣਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾऽਹਂ ਕਨ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਉਪਬਰਹਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ ਤੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ.
ਦਿਵ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯੁਗਂ ਰਮ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਮਨੋਹਰੇ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ,
ਪ੍ਰਿਯੇ ਸ੍ਨੇਹੋ ਹਿ ਸਾਧ੍ਵੀਨਾਂ ਯਾਵਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਹੇ ਪਿਆਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਹੋ ਪਿਆਰ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ.
ਅਕਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤਤ੍ਯਾਜ ਮਤ੍ਪਤਿਃ
ਅਚਾਨਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਗਿਆ.
ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯ੍ਯਸਾਧਨੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਜਗਤੀਤਲੇ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ.