ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਰਤਃ ਹृਤ੍ਵਾ ਬਾਨ੍ਧਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਕਿਂਕਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਯੋਗੇਨ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ षਟ੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਾਯੁਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਉਸ ਨੇ ਛੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਹ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ ਟਿਕਾ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਮਾਕृष੍ਯ ਵਿषਯਾਜ੍ਜਲਬੁਦ੍ਬੁਦਸਨ੍ਨਿਭਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੁੱਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਵਿਧਂ ਕਰ੍ਮ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮੂਲਮਪੁਨਰ੍ਭਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਸ ਰਾਜਾ ਤਾਂ ਮृਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਲਲਾਪ ਰੁਰੋਦ ਚ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰੋਇਆ ਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਸਚੇਤਨਾ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤਿ ਵਿਲਪਨ੍ਤਂ ਮੁਹੁਮੁਰ੍ਹੁਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।"
ਮਨੋਰਮੇ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜ
"ਪਿਆਰੀਏ, ਉਠੋ! ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਘਰ ਚੱਲੋ।"
ਮਨੋਰਮੇ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਂ ਵ੍ਰਜ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
"ਪਿਆਰੀਏ, ਉਠੋ! ਸ੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਸੋਹਣੀਏ।"
ਮਨੋਰਮੇ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਵ੍ਰਜ ਗੋਦਾਵਰੀਂ ਪ੍ਰਿਯੇ 3.35.
"ਪਿਆਰੀਏ, ਉਠੋ! ਗੋਦਾਵਰੀ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਮ।"
ਮਨੋਰਮੇ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਨਨ੍ਦਨਂ ਵ੍ਰਜ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
"ਪਿਆਰੀਏ, ਉਠੋ! ਨੰਦਨ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਸੋਹਣੀਏ।"
ਮਨੋਰਮੇ ਸਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਮਲਯਂ ਵ੍ਰਜ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
"ਪਿਆਰੀਏ, ਉਠੋ! ਮਲਯ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਸੋਹਣੀਏ।"
ਸ਼ੀਤੇਨ ਗਨ੍ਧਯੁਕ੍ਤੇਨ ਵਾਯੁਨਾ ਸੁਰਭੀਕृਤੇ
ਠੰਢੀ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹਵਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਹਣਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਂਕੁਮਾਲੇਪਨਂ ਕੁਰੁ
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਕੁਮ ਦੀ ਲੇਪ ਲਗਾਓ।
ਸੁਧਾਤੁਲ੍ਯਂ ਸੁਮਧੁਰਂ ਵਚਨਂ ਰਚਯ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲ।
ਨृਪਸ੍ਯ ਰੋਦਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਗ੍ਬਭੂਵਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੋਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੋਲੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਕਮਲਾਂਸ਼ਾ ਚ ਸਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਜਗਾਮ ਕਮਲਾਲਯਮ੍
ਉਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਇਤ੍ਯੇਵ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਹੌ ਸ਼ੋਕਂ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਗ੍ਨਿਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਦ੍ਵਾਰਾ ਦਦਾਹ ਤਾਮ੍ 3.35.
ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਅੱਗ ਲਗਾ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਦੀਯਤਾਂ ਦੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਇਹ ਸਦਾ ਖਾਓ, ਇਹ ਸਦਾ ਖਾਓ; ਇਹ ਸਦਾ ਦਿਓ, ਇਹ ਸਦਾ ਦਿਓ।
ਕੋषੇषੁ ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰੇषੁ ਸ੍ਥਿਤਂ ਯਦ੍ਯਦ੍ਧਨਂ ਤਦਾ
ਖਜਾਨਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਧਨ ਸੀ,
ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਸਮਰਂ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਰਾਜਾ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਙ੍ਗਲਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੋ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਸਤੇ-ਰਸਤੇ ਚੰਗੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖੇ।
ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੀਂ ਛਿਨ੍ਨਨਾਸਾਂ ਰੁਦਤੀਂ ਚ ਦਿਗਮ੍ਬਰਾਮ੍
ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ, ਕੱਟੀ ਨੱਕ, ਰੋ ਰਹੀ ਤੇ ਨੰਗੀ ਔਰਤ ਆਈ।
ਮੁਖਦੁष੍ਟਾਂ ਯੋਨਿਦੁष੍ਟਾਂ ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤਾਂ ਚ ਕੁਟ੍ਟਿਨੀਮ੍
ਮੂੰਹ ਤੇ ਗੰਦੀ, ਜਣਨ ਅੰਗ ਤੇ ਗੰਦੀ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਵੈਸ਼ਿਆ।
ਕੁਮ੍ਭਕਾਰਂ ਤੈਲਕਾਰਂ ਵ੍ਯਾਧਂ ਸਰ੍ਪੋਪਜੀਵਿਨਮ੍
ਘੜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ।
ਵਸਾਵਿਕ੍ਰਯਿਣਂ ਚੈਵ ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਿਣਂ ਤਥਾ
ਚਰਬੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ।
ਸਰ੍ਪਕ੍ਸ਼ਤਂ ਨਰਂ ਸਰ੍ਪਂ ਗੋਧਾਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਕਂ ਵਿषਮ੍ 3.35.
ਸੱਪ ਕੱਟਿਆ ਆਦਮੀ, ਸੱਪ, ਗੋਧਾ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਖਰਗੋਸ਼।
ਦੇਵਲਂ ਵृषਵਾਹਂ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਭੋਜਿਨਮ੍ ।। ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਪਾਚਕਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯਾਜਕਂ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜਕਮ੍ਾ
ਭਿਖਾਰੀ, ਬਲਦ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਪਾਦਰੀ।