ਸੁਵੇषਯਾ ਕਨ੍ਯਕਾ ਸ ਸ੍ਮਿਤੇਨ ਦ੍ਵਿਜੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਫਲਿਤਂ ਪੁष੍ਪਿਤਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਨृਪਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਲਾਇਆ ਰੁੱਖ, ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਂਖਂ ਚ ਸ੍ਫਟਿਕਂ ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਲਾਂ ਮੁਕ੍ਤਾਂ ਚ ਚਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਖ, ਸਫਟਿਕ, ਚਿੱਟੀ ਮਾਲਾ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੇਖਿਆ।
ਗਜਂ ਵृषਂ ਚ ਸਰ੍ਪਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍
ਹਾਥੀ, ਬਲਦ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ।
ਰਥਸ੍ਥਂ ਨਵਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਮ੍
ਰਥ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਨੌ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪਦ੍ਮਸ਼੍ਰੇਣੀਂ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਂ ਦਧਿ ਲਾਜਾਨ੍ਘृਤਂ ਮਧੁ
ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ, ਪੂਰਾ ਜਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ, ਦਹੀਂ, ਭੁੰਨੇ ਚੌਲ, ਘੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ।
ਬਕਪਂਕ੍ਤਿਂ ਹਂਸਪਂਕ੍ਤਿਂ ਕਨ੍ਯਾਪਂਕ੍ਤਿਂ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ 3.33.
ਬਗਲਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ, ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਜੋ ਵਰਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਥਂ ਦ੍ਵਿਜਗਣਂ ਪੂਜਯਨ੍ਤਂ ਹਰਂ ਹਰਿਮ੍
ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ, ਜੋ ਹਰਾ ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸੁਧਾਵृष੍ਟਿਂ ਪਰ੍ਣਵृष੍ਟਿਂ ਫਲਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ।
ਸਦ੍ਯੋਮਾਂਸਂ ਜੀਵਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਮਯੂਰਂ ਸ਼੍ਵੇਤਖਞ੍ਜਨਮ੍
ਤਾਜਾ ਮਾਸ, ਜੀਉਂਦੇ ਮੱਛੀ, ਮੋਰ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਖੰਜਨ।
ਪਾਰਾਵਤਂ ਸ਼ੁਕਂ ਚਾषਂ ਸ਼ਂਖਂ ਚਿਲ੍ਲਂ ਚ ਚਾਤਕਮ੍
ਕਬੂਤਰ, ਤੋਤਾ, ਕਾਂ, ਸ਼ੰਖ, ਚਿੜੀ ਅਤੇ ਚਾਤਕ ਪੰਛੀ।
ਗੋਰੋਚਨਾਂ ਹਰਿਦ੍ਰਾਂ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਧਾਨ੍ਯਾਚਲਂ ਵਰਮ੍
ਗਉਮਾਤਾ ਦੀ ਪੀਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਰੰਗਤ, ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਅਨਾਜ ਦਾ ਢੇਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਦੇਵਾਲਯਸਮੂਹਂ ਚ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਚ ਪੂਜਿਤਮ੍
ਮੰਦਿਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ।
ਯਵਗੋਧੂਮਚੂਰ੍ਣਾਨਾਂ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਜੌ ਅਤੇ ਗਹੂੰ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣੇ।
ਦਿਵ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨਾ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਃ
ਦਿਵਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਰ੍ਤ੍ਤਕੀਂ ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਰੁਧਿਰਂ ਚ ਸੁਰਾਂ ਪਪੌ
ਉਸ ਨੇ ਨਚਦੀ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਲਹੂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਤੀ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪੀਤਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਨਾਰਦ 3.33.
ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਅਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਗਡੈਰ੍ਬਦ੍ਧਂ ਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਂ ਪੁਨਃ
ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਮੁੜ।
ਅਤੀਵ ਹृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਾਤਃਕृਤ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦੂਤਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਭृਗੁਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।
ਸ ਦੂਤਃਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਤ੍ਯ ਵਸਨ੍ਤਂ ਰਾਜਸਂਸਦਿ
ਉਹ ਦੂਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਰਾਮਦੂਤ ਉਵਾਚ ਸ ਭृਗੁਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਰਾਮ ਦਾ ਦੂਤ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਰਾਜ ਜਾਤਿਭਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਃ ਸਹ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਮਦੂਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਗਚ੍ਛਦ੍ਰਾਮਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਦੂਤ ਰਾਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਸਮਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼ਂ ਸਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਜਦੋਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਮਨੋਰਮਾ—
ਰਾਜਾ ਮਨੋਰਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਨੋਰਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ—
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ ਸ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਰ੍ਮ੍ਮਦਾਤੀਰੇ ਰਣਾਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਹਰੇਃ ।' ਤ੍ਰਿਸ੍ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਭੂਪਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ, ਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਤਰ ਤੇ ਕਵਚ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਨ੍ਦੋਲਯਨ੍ਤਿ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮਨਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਂ ਮੁਹੁਃ 3.34.
ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਹਿਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।