ਤृਣਾਨਾਂ ਕੁਸ਼ਰੂਪੋ ਯੋ ਵ੍ਯਾਧਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਵੈਰਿਣਾਮ੍
ਘਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੋਗ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ,
ਤੇਜੋਰੂਪੋ ਜ੍ਞਾਨਰੂਪਃ ਸਰ੍ਵਰੂਪਸ਼੍ਚ ਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਜਾਸ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਾਧਾਰੇषੁ ਯੋ ਵਾਯੁਰ੍ਯਥਾऽऽਤ੍ਮਾ ਨਿਤ੍ਯਰੂਪਿਣਾਮ੍ 3.32.
ਸਭ ਆਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਵਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਿੱਤ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਹੈ,
ਵੇਦਾਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਯਨ੍ਨ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਪਣ੍ਡਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਵੇਦਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਯਂ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਜਡੀਭੂਤਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੇਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਸ਼ੁਦ੍ਧਤੇਜਸ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਜ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਸਵਰੂਪ ਹੈ,
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਮੁਰਲੀਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮੁਦਾ
ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਮੁਰਲੀ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ,
ਰਾਧਯਾ ਦਤ੍ਤਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਭੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਰਾਧਾ ਵਲੋਂ ਪਾਨ ਲੈ ਕੇ ਖਾ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ,
ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਾਢ੍ਯਂ ਸੇਵਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਹੋ ਰਹੀ,
ਵृਨ੍ਦਾਵਨਾਨ੍ਤਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਰਾਸੋਲ੍ਲਾਸਸਮੁਤ੍ਸੁਕਮ੍
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ,
ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਮਹਾਸ਼ੈਲੇ ਗੋਲੋਕੇ ਰਤ੍ਨਪਰ੍ਵਤੇ
ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਜਿਸਦੇ ਸੌ ਚੋਟੀ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਤੇ,
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਰਾਧਾਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਰਾਧਾ-ਕਾਂਤ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਰਃ 3.32.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਹਰਿਦਾਸ੍ਯਂ ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਲਭੇਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਉਹ ਇਸ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋऽਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਤਿ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਃ ਸ ਭਵੇਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
षਡਭਿਜ੍ਞੋ ਦਸ਼ਬਲੋ ਮਨੋਯਾਯੀ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸਮਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਭਵੇਤ੍ਕृष੍ਣਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਉਹ ਛੇ ਗਿਆਨਾਂ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਦਸ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਦਾ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਿਖ ਵਾਂਗੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵਤ੍ਸ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਪੁष੍ਕਰਮ੍
ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਪੁਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਜਾ।
ਤ੍ਰਿਸ੍ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਭੂਪਾਂ ਕੁਰੁ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਕਰਤੀਰ੍ਥ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਬਭੂਵ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਮਾਸਂ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਬਿਨਾ ਖਾਣੇ ਦੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਗਗਨਂ ਤੇਜਸਾ ਵृਤਮ੍
ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਤੇਜ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇਜੋਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਰਤ੍ਨਯਾਨਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਰਥ ਵੇਖੀ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੇ ਹੱਸਦਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ੍ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਭੂਪਾਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹੀਮਿਤਿ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਦਾਸ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਵਤ੍ਪਾਦਾਬ੍ਜੇ ਚ ਦੇਹਿ ਮੇ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਹੈ, ਦੇ।
ਭृਗੁਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਭਵਨਂ ਤਜ੍ਜਗਾਮ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਘਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਾਞ੍ਛਾ ਪ੍ਰਤੀਤਿਜਨਨਂ ਸੁਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ ਭਾष੍ਯ ਸ੍ਵਜਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਥੌ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸਨੇ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿਆ।
ਸ੍ਵਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਪਿਤृਸ਼ਿष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾਤृਵਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍ 3.33.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪੌਰ੍ਵਾਪਰ੍ਯ੍ਯਂ ਸ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਤਾਨੇਵੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।