ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਨਿਯਮਂ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾਧ੍ਯਯਨਂ ਤਪਃ
ਵ੍ਰਤ, ਉਪਵਾਸ, ਸਾਧਨਾ, ਆਪਣੀ ਪਾਠ, ਜਪ ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ—
ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੇ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਸਿਧ ਕਵਚ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਇਹ ਕਵਚ ਸਿਧ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਕਵਚਮਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਜੇਤ੍ਕृष੍ਣਂ ਸੁਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਜੋ ਇਹ ਕਵਚ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦੀ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਵਚਂ ਵਤ੍ਸ ਮਹੀਂ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਕੁਰੁ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਇਹ ਕਵਚ ਧਾਰ ਲੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਯਂ ਸ਼ਿਰੋ ਦੇਯਂ ਪ੍ਰਾਣਾ ਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਰਾਜ ਵੀ ਦੇ ਸਕੀਦਾ, ਸਿਰ ਵੀ ਦੇ ਸਕੀਦਾ, ਜੀਵਨ ਵੀ ਦੇ ਸਕੀਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ।
ਭृਗੁਰੁਵਾਚ ਸੁਖਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਸਾਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍
ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਅਧੁਨਾ ਭਗਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੰਤ੍ਰ, ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸੋ, ਮਾਲਕ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਰਾਜ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਸਤਰਾ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ।
ਸਿਦ੍ਧੋऽਯਂ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਜਪੇਨ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ ਤਰ੍ਪਣਂ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਚ ਤਦ੍ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਚ ਮਾਰ੍ਜਨਮ੍
ਇਹ ਪੰਜ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ; ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਤਰਪਣ ਤੇ ਮਾਰਜਨ ਲਈ ਵਰਤੋ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਸ੍ਯ ਪੁਂਸਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਕਰਤਲੇ ਮੁਨੇ
ਮੰਤ੍ਰ ਸਿਧ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸਦੇ ਹਥੇਲੀ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਞ੍ਚਭੌਤਿਕਦੇਹੇਨ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਗਨ੍ਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਵੈਕੁੰਠ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਵੀ।
| ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਮਨ੍ਮੁਖਤੋ ਮੁਨੇ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਧਿਆਨ।
ਨਵੀਨਜਲਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਨੀਲੇਨ੍ਦੀਵਰਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਨਵੇਂ ਬਾਦਲ ਵਰਗਾ ਸ਼ਿਆਮ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਲੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਵਰਮ੍ 3.32.
ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਮਾਲਤੀਮਾਲਾਵਨਮਾਲਾ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਖਿੜੇ ਮਾਲਤੀ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤੀਂ ਨਭਸਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਾਨ੍ਵਿਤਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਪਰਿਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ, ਵੱਡੇ ਰਿਸੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨਾਨੇਨ ਤਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚੋਪਚਾਰਾਂਸ੍ਤੁ षੋਡਸ਼
ਇਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪਾਦ੍ਯਂ ਚਾਸਨਂ ਚ ਵਸਨਂ ਭੂषਣਂ ਤਥਾ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ, ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਹਨ।
ਧੂਪਦੀਪੌ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਪੁਨਰਾਚਮਨੀਯਕਮ੍
ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੁੱਖ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਹਰਂ ਦਿਵ੍ਯਤਲ੍ਪਂ ਕਸ੍ਤੂਰ੍ਯਗਰੁਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਮੁਸਕ, ਅਗਰ, ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵਯ ਵਿਛੋਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ षਡਂਗਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ ਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਣਮ੍
ਫਿਰ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਗਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਭਾਨੁਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਨੁਂ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਭਾਨੁਂ ਸੁਭਾਨੁਕਮ੍
ਹਰਿਭਾਨੁ, ਚੰਦਰਭਾਨੁ, ਸੂਰਯਭਾਨੁ ਅਤੇ ਸੁਭਾਨੁਕ।
ਗੋਪੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਰਾਧਿਕਾਂ ਚ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਮੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ 3.32.
ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਰਾਧਿਕਾ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਗੁਣਵਤੀ ਦੇਵੀ।
ਗੋਪਗੋਪੀਗਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਮਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍
ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤ ਸੰਗਤ, ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਦੇਵषਟ੍ਕਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰਤਃ
ਛੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਪੰਜ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵੀ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾਸ਼ਾਯ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਭਾਸਕਰ ਨੂੰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵ ਰ੍ਯ੍ਯਹੇਤਵੇ
ਜਾਣਨ ਲਈ ਸ਼ੰਕਰ, ਸਰਵੋਚ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਲਈ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰੀਹਾਰਮਿष੍ਟਦੇਵਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਨਪਸੰਦ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।