ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਤਵਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸਤੁਤੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਰੀਤੀਆਂ—
ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਥਾਨਂ ਕਾਲਸਂਖ੍ਯਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਥਾਂ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸਮਝਾਈ।
ਨਾਗਪਾਸ਼ਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਨਾਗਪਾਸ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ—
ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਗਾਰੁਡਂ ਚੈਵ ਜृਮ੍ਭਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਗਾਂਧਰਵ, ਗਾਰੁੜ ਅਤੇ ਜ੍ਰੰਭਣ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਭ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ।
ਆਤ੍ਮਰਕ੍ਸ਼ਣਸਨ੍ਧਾਨਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮਵਿਜਯਕ੍ਰਮਮ੍
ਆਤਮ-ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਢੰਗ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰਸੈਨ੍ਯਵਿਮਰ੍ਦਨਮ੍ ਸਂਹਾਰੇ ਮੋਹਿਨੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਦਦੌ ਮृਤ੍ਯੁਹਰਾਂ ਹਰਃ
ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ; ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਸਮੇਂ, ਮੋਹਿਨੀ ਵਿਦਿਆ, ਜੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਰਾ ਨੇ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਂਸੇ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਬੋਧ੍ਯ ਸਃ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕृਪਯਾऽਦਾਤ੍ਪਰਸ਼ੁਰਾਮਾਯ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਵਰ੍ਮ ਚ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੂੰ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰਮ ਦੋਵੇਂ ਦਿੱਤੇ।
ਕੋ ਵਾऽਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯਾਰਾਧ੍ਯਃ ਕਿਂ ਫਲਂ ਕਵਚਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੌਣ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਰਮ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਹੈ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗੋਲੋਕਨਾਥਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਗੋਪਗੋਪੀਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਂ ਨਾਮ ਕਵਚਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਤ੍ਰੈਲੋਕੀ-ਵਿਜਯ ਨਾਮਕ ਵਰਮ ਬਹੁਤ ਅਸਧਾਰਣ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਲ੍ਪਤਰੁਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਕਲਪਤਰੂ ਨਾਮਕ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਭ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਾਨਦੀਤੀਰੇ ਪਾਰਿਜਾਤਵਨਾਨ੍ਤਰੇ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿਚ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਾਧਿਕੋऽਸਿ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਮੇ ਕਵਚਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰੁ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮ ਵਜੋਂ ਇਹ ਵਰਮ ਲੈ ਲੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਮ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਸੁਣ ਰਾਮਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸਧਾਰਣ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੇਨ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਧਿਕਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਤਿਗੁਹ੍ਯਤਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰੌਘਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ 3.31.
ਇਹ ਤੱਤ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਠਨਾਦ੍ਦੇਵੀ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮੂਲ-ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ, ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾऽਹਂ ਚ ਜਗਤਾਂ ਸਂਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਠਨਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਸृਜੇ ਸृष੍ਟਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚੀ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਕੂਰ੍ਮਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ੇषਂ ਧਤ੍ਤੇ ਹਿ ਲੀਲਯਾ
ਜਦੋਂ ਕੂਰਮ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਹ ਸੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਵਰੁਣਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਵਰੁਣ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਬੇਰ ਧਨ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਭਾਤਿ ਭੁਵਨੇ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਰਵਿਃ
ਜਦੋਂ ਰਵੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਦਾ ਸਮੁੱਚਾ ਢੇਰ ਬਣ ਕੇ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਸਾਗਰਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਠਨਾਤ੍ਪਪੌ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਲਏ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਠਨਾਦ੍ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਾਧਾਰਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਆਧਾਰ ਬਣ ਕੇ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਧਰ੍ਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਗਵਾਹ ਤੇ ਧਰਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਨ੍ਨਦਾਤ੍ਰੀ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ 3.31.
ਜਦੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਉਹ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵਕ੍ਤਾਰੋ ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਠਨਾਦ੍ ਭृਗੋ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਵੇਦ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਂਦੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।