ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਾਦਪਸ਼੍ਯਚ੍ਛੂਲਿਨਃ ਸਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਸਭਾ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਸੁਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਵਾਯੁਨਾ ਸੁਰਭੀਕृਤਾਮ੍
ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰਂ ਪਰਮ੍ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਭਾਲਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਕਰਂ ਸ਼ਿਵਬੀਜਂ ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂ ਸ਼ਿਵ, ਭਲਾਈ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਬੀਜ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ।
ਧृਤਵਨ੍ਤਂ ਜਟਾਜਾਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪਞ੍ਚ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਸਾਫ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ, ਪੰਜ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਪਰਿਸੇਵਿਤਮ੍
ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫਤਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਿਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਧਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪੂਰਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਂ ਤਮੁਦ੍ਗਾਯਨ੍ਤਂ ਗੁਣਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਅੰਸੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭੂਤੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਵੈ ਰੁਦ੍ਰਗਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਦ੍ਵਾਮੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਂਕੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਤਾਂ ਗੌਰੀਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਕਾਰਤਿਕੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗਣੇਸ਼, ਤੇ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਗੌਰੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਨਨਾਮ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸਗਦ੍ਗਦਪਦਂ ਦੀਨਸ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋऽਤਿਕਾਤਰਃ
ਕੰਪਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਸੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਾਵਲੇ ਮਨ ਨਾਲ।
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਉਵਾਚ ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਬੀਜਂ ਚ ਕਿਂ ਵਾ ਸ੍ਤੌਮਿ ਨਿਰੀਹਕਮ੍
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਮਰ ਬੀਜ ਜਾਂ ਨਿਰਲੇਪ ਨੂੰ ਸਿਫਤ ਕਰਾਂ?
ਨ ਯੋਜਨਾਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮੀਸ਼ੋ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਮੂਢਧੀਃ
ਮੈਂ ਸਿਫਤ ਬਣਾਉਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਗ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਨਸਾਂ ਦੂਰਂ ਸਾਰਾਤ੍ਸਾਰਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੋ ਬੋਲੀ, ਅਕਲ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਾਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਮਾਕਾਸ਼ਮਿਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤਮਧ੍ਯਹੀਨਂ ਤਥਾऽਵ੍ਯਯਮ੍
ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਆਰੰਭ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਮਤਿਸਾਧ੍ਯਂ ਕृਪਾਨਿਧਿਮ੍
ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸੁਜੀਵਿਤਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਿਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਯਃ ਸੁਰਗਣਾਃ ਕਲਯਾ ਯਸ੍ਯ ਸਮ੍ਭਵਾਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਭਾਗ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪਂ ਕ੍ਲੀਬਰੂਪਂ ਚ ਪੌਰੁषਂ ਚ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਔਰਤ, ਨਪੁੰਸਕ ਤੇ ਮਰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਿਰੂਪਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਵਿਸ਼੍ਵਸृष੍ਟੀਨਾਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾਰਂ ਭਯਂਕਰਮ੍
ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕਾਲਃ ਕਾਲਕਾਲਸ਼੍ਚ ਕਲਿਰ੍ਬੀਜਂ ਚ ਕਾਲਜਃ
ਜੋ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ, ਕਲਿਜੁਗ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਬੀਜ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭृਗੁਃ ਪਪਾਤ ਚਰਣਾਮ੍ਬੁਜੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਵਾ ਤੇऽਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਵਦ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਯਸਾऽਤਿਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਗੁਣੇਨ ਗੁਣਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
] ਭृਗੁਰੁਵਾਚ ਰੇਣੁਕਾऽਮ੍ਬਾ ਮੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮੋऽਹਂ ਨਾਮਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰੇਣੁਕਾ ਮਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨਾਮ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।