ਆਲਯਸ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਿਂਹਦ੍ਵਾਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸਨੇ ਸਿੰਘ-ਦੁਆਰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਵੇਦਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਤਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰ ਚੌਕੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਚਿਤ੍ਰੇਣ ਚਿਤ੍ਰਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਅਨੋਖੇ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹਾਕਰਾਲਦਨ੍ਤਾਸ੍ਯੌ ਵਿਰਕ੍ਤੌ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨੌ
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਵਿਭੂਤਿਭੂषਿਤਾਂਗੌ ਚ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰੌ ਵਰੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਚੀਤੇ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸਨ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰੌ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਭਾਲੇ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਨਯੇਨ ਵਿਨੀਤਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤੌ ਮਹਾਬਲੌ
ਉਹ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਿਮਰ ਹੋਏ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਵੱਸ ਆਉਂਦੇ ਸਨ।
ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृਪਾਯੁਕ੍ਤੌ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਦਿਲੋਂ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਮਾਜ੍ਞਾਂ ਦਦਤੁਰੀਸ਼੍ਵਰਾਨੁਚਰੌ ਵਰੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ षੋਡਸ਼ ਦ੍ਵਾਰੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ
ਉਸਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸੋਹਣੇ ਸੋਹਣੇ ਸੋਲਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੇਖੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਾਦਪਸ਼੍ਯਚ੍ਛੂਲਿਨਃ ਸਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਸਭਾ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਸੁਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਵਾਯੁਨਾ ਸੁਰਭੀਕृਤਾਮ੍
ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਵਾ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰਂ ਪਰਮ੍ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਭਾਲਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਕਰਂ ਸ਼ਿਵਬੀਜਂ ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂ ਸ਼ਿਵ, ਭਲਾਈ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਬੀਜ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ।
ਧृਤਵਨ੍ਤਂ ਜਟਾਜਾਲਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪਞ੍ਚ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਸਾਫ ਸਫੈਦ ਸਫਟਿਕ ਵਰਗਾ, ਪੰਜ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਪਰਿਸੇਵਿਤਮ੍
ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਫਤਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਿਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਧਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪੂਰਨ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਦ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਂ ਤਮੁਦ੍ਗਾਯਨ੍ਤਂ ਗੁਣਾਰ੍ਣਵਮ੍
ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਅੰਸੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭੂਤੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਵੈ ਰੁਦ੍ਰਗਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਦ੍ਵਾਮੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਂਕੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਤਾਂ ਗੌਰੀਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਕਾਰਤਿਕੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗਣੇਸ਼, ਤੇ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਗੌਰੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਨਨਾਮ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸਗਦ੍ਗਦਪਦਂ ਦੀਨਸ੍ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰੋऽਤਿਕਾਤਰਃ
ਕੰਪਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਸੂਆਂ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਉਤਾਵਲੇ ਮਨ ਨਾਲ।
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਉਵਾਚ ਅਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਬੀਜਂ ਚ ਕਿਂ ਵਾ ਸ੍ਤੌਮਿ ਨਿਰੀਹਕਮ੍
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਮਰ ਬੀਜ ਜਾਂ ਨਿਰਲੇਪ ਨੂੰ ਸਿਫਤ ਕਰਾਂ?
ਨ ਯੋਜਨਾਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮੀਸ਼ੋ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਤੌਮਿ ਮੂਢਧੀਃ
ਮੈਂ ਸਿਫਤ ਬਣਾਉਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਾਗ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਨਸਾਂ ਦੂਰਂ ਸਾਰਾਤ੍ਸਾਰਂ ਪਰਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਜੋ ਬੋਲੀ, ਅਕਲ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਾਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਸਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਮਾਕਾਸ਼ਮਿਵਾਦ੍ਯਨ੍ਤਮਧ੍ਯਹੀਨਂ ਤਥਾऽਵ੍ਯਯਮ੍
ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਆਰੰਭ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਮਤਿਸਾਧ੍ਯਂ ਕृਪਾਨਿਧਿਮ੍
ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੈ।
ਅਦ੍ਯ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸੁਜੀਵਿਤਮ੍
ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਿਤੀ ਹੈ।