ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਕ੍ਤਿਦਾਤਾ ਯਃ ਸਾ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਯਾऽਨੁਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਭਗਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਪਤਨੀ ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਸੋऽਭੀष੍ਟਦੇਵੋ ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਸ ਰਾਜਾ ਪਾਲਯੇਤ੍ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਹੀ ਮਨਚਾਹਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰੇ।
ਸ ਗੁਰੁਰ੍ਧਰ੍ਮਦਾਤਾ ਯੋ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਉਹੀ ਅਸਲ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ ਜੋ ਧਰਮ ਸਿਖਾਵੇ ਤੇ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇਵੇ।
ਰੇਣੁਕੋਵਾਚ ਕਾ ਵਾऽਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਾ ਨਾਰੀषੁ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਰੇਣੁਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਹ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਨ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਤਪ ਵਾਲੇ।
ਭृਗੁਰੁਵਾਚ ਰਜਸ੍ਵਲਾ ਚ ਕੁਲਟਾ ਗਲਿਤਵ੍ਯਾਧਿਸਂਯੁਤਾ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਔਰਤ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਪਰਾਏ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਲੰਮੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ,
ਪਤਿਸੇਵਾਵਿਹੀਨਾ ਯਾ ਹ੍ਯਭਕ੍ਤਾ ਕਟੁਭਾषਿਣੀ
ਜੋ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਰਕਸ਼ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ—
ਸਂਸ੍ਕृਤਾਗ੍ਨਿਂ ਪੁਰੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਿਤਾਸੁ ਸ਼ਯਿਤਂ ਪਤਿਮ੍
ਜਦ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯਾਃ ਕਾਨ੍ਤਂ ਤਮੇਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਤਾਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਯਂ ਤੇ ਕਥਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵਿ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾ ਗृਹਿਣਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਚੰਗੀ ਨਾਰੀ, ਇਹ ਘਰ ਵਾਲੀਆਂ ਲਈ ਪੱਕੀ ਰੀਤ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵੈष੍ਣਵਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਨੁਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਸਾਧਵੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਵਿਸ਼ੇषੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਾऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤੀਰਥ ਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ।
ਤਯੋਃ ਪਾਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਤਿ ਪ੍ਰਲਯਂ ਸਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਦੇ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਉਹ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਜ੍ਞਾਨਮृਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਯਾਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਤੀਰਥ ਤੇ ਮਿਲਿਆ ਗਿਆ ਗਿਆਨ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰੇਣੁਕਾਂ ਤਤ੍ਰ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰੇਣੁਕਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਾਮਦਗਨਯ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਹਾ।
ਏਹਿ ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਯਜ ਸ਼ੋਕਮਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਆ ਜਾ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਦੁੱਖ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਛੱਡ ਦੇ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਂ ਚ ਨੂਤਨਂ ਪਰਿਧਾਪਯ
ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਹਿਨ ਲੈ।
ਅਰਣੀਸਂਭਵਾਗ੍ਨਿਂ ਚ ਗृਹਾਣ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਅਰਣੀ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲੈ।
ਗਯਾਦੀਨਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਲੋਚ੍ਚਯਾਃ
ਗਯਾ ਆਦਿ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ।
ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਅਤੇ ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਪੁਸ਼ਪਭਦਰਾ, ਭਦਰਾ, ਨਰਮਦਾ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀਆਂ।
ਰੈਵਤਂ ਚ ਵਰਾਹਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍
ਰੈਵਤ, ਵਰਾਹ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਅਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ।
ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਨਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦਾ ਜੰਗਲ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀਸੁਗਨ੍ਧਿਕੁਸੁਮਂ ਤਥਾ
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲ ਵੀ।
ਕਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਿਨਾਸਿਕਾਸ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਲਾਕਾਂ ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯੀਮ੍
ਕੰਨ, ਅੱਖ, ਨੱਕ ਤੇ ਮੂੰਹ ਲਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਲਾਖਾ।
ਸਤਿਲਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਧੇਨੁਂ ਚ ਰਜਤਂ ਤਥਾ
ਤਿਲ, ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਵੀ।
ੴ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਜਾਨਤਾ ਵਾऽਪ੍ਯਜਾਨਤਾ
‘ਓਂ’ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਬੂਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਕੋਈ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਲੋਭਮੋਹਸਮਾਵृਤਮ੍
ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਮ।
ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਇਹ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਪੁੱਤ।
ੴ ਅਸ੍ਮਤ੍ਕੁਲੇ ਤ੍ਵਂ ਜਾਤੋऽਸਿ ਤ੍ਵਦੀਯੋ ਜਾਯਤਾਂ ਪੁਨਃ
ਓਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਘਰੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੇਹਿ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਾਨੇ ਹੇ ਭृਗੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੇ ਥਾਂ ਰੱਖੋ, ਭ੍ਰਿਗੂ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।