ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਨृਪਪੁਂਗਵਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਵਰਤਿਆ।
ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਰੁਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਮਰੇ ਮੁਨੌ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੁਨੀ ਉੱਤੇ ਵਰੁਣ ਅਸਤਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਮਰੇ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਾਯੂ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਣਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਨਾਗ ਅਸਤਰ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਸਤਰ ਵਰਤਿਆ, ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਵੈष੍ਣਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਤ੍ਰਿਲੋਕਵ੍ਯਾਪਕੇਨ ਚ
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਦਿਵਿਆ ਵੈਸ਼ਨਵ ਅਸਤਰ ਵਰਤਿਆ।
ਮੁਨਿਰ੍ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਭ੍ਰਮਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦੀਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਹ ਅਸਤਰ ਉੱਤੇ ਚੱਕਰ ਲਾ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਦੱਸਾਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਿਆ।
ਜृਮ੍ਭਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਣਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਜ੍ਰੰਭਣ ਅਸਤਰ ਵੀ ਛੱਡਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨृਪਂ ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਤਂ ਚਾਰ੍ਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੁੱਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਅਰਧਚੰਦ੍ਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ—
ਮੁਕੁਟਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਸਨ੍ਨਾਹਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜਮੁਕੁਟ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਬਕਤਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਮੁਨਿਸ੍ਤਤ੍ਸਚਿਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਲੀਲਯਾ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਾਗ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਮੁਨਿਸ੍ਤਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣੈਵ ਲੀਲਯਾ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਸੁਮੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਬੜੀ ਸੌਖੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਨृਪਂ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਓਸੇ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਾ ਕੋਪਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਰਣਸ੍ਥਲਮ੍
ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਮੁਨਿਰ੍ਨਨਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਰਣਸ੍ਥਲੇ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਮੁਨਿਰ੍ਯਯੌ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਚ ਸ੍ਵ ਲੋਕਂ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਮੁਨੀ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਕਮਲੋਂ ਜੰਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਜਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪੁਨਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਇਆ।
ਰਥਾਨਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਰਥਿਨਾਂ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਉਥੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਰਥ ਤੇ ਦਸ ਲੱਖ ਰਥੀ ਸਨ।
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਤੋ ਵੇष੍ਟਯਾਮਾਸ ਜਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮੁਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸੈਨ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦੈਰ੍ਵਾਦ੍ਯਸ਼ਬ੍ਦੈਰ੍ਮਹਾਕੋਲਾਹਲੈਰ੍ਮੁਨੇ
ਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ-ਗੁਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਕੁਟੀਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਪਿਲਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਉਹ ਕੁਟੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸਸ਼ਰਂ ਧਨੁਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਫੜ ਕੇ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਆਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਾਞ੍ਜਨਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਚ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿਵਾਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਚ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਅਪਰਂ ਸ਼ਰਜਾਲਂ ਚ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ।
ਮੁਨਿਨਾ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਰਾਜਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਪੁਰਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।