ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਯੇषਾਂ ਗੇਹਂ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਭਾਰਤੇषੁ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕੋ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸ੍ਥਿਰਾ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਗੇਹੇ ਸੁਨੀਤਿਪਥਵੇਦਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਸਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਯਂ ਰੁष੍ਟੋ ਗੁਰੁਰ੍ਦੇਵੋ ਮਾਤਾ ਤਾਤਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤਾ, ਮਾਂ, ਪਿਉ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਣ,
ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੀ ਚ ਯਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਨਧ੍ਯਾਯੀ ਚ ਯਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁੱਖ ਮੋੜਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਹੀਨਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਹਾਰੀ ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਹੱਕ ਦੇ ਚੀਜ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਯਗ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋऽਤਿਪਾਤਕੀ
ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤ੍ਤੋ ਮਨ੍ਦਧੀਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਃ ਸਦਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦীক্ষਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਕਲ ਮੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦੁਰ੍ਵਾਕ੍ਕਲਹਾਵਿष੍ਟਃ ਕਲਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਯਦਾਲਯੇ
ਜੋ ਮੂੰਹੋਂ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੜਾਈ-ਝਗੜੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕਲਿਜੁਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿ ਹਰੇਃ ਪੂਜਾ ਤਦੀਯਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਜਿਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਕਨ੍ਯਾਨ੍ਨਵੇਦਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਨਰਘਾਤੀ ਚ ਹਿਂਸਕਃ
ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਿੰਸਕ ਹੈ।
ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਗੁਰੁਂ ਸੁਤਮ੍
ਮਾਂ, ਪਿਓ, ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ—
ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਨ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਸਞ੍ਚਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ
ਜੋ ਕੰਜੂਸੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ-ਰੋਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ ਜੋੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਨਂ ਵਸਨਂ ਯਸ੍ਯ ਸਮਲਂ ਰੂਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਜਿਸਦੇ ਦੰਦ, ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਸਿਰ ਗੰਦੇ ਤੇ ਰੁੱਖੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਯਸ੍ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਜੋ ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਗੁਆੜੀ ਕਰਕੇ, ਮੂਰਖ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ।
ਅਧੌਤਪਾਦਸ਼ਾਯੀ ਯੋ ਨਗ੍ਨਃ ਸ਼ੇਤੇऽਤਿਨਿਦ੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਗੰਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੰਗਾ ਸੁੱਤਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤੈਲਂ ਪੁਰੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋऽਨ੍ਯਦਙ੍ਗਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰ ਅੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੈਲਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਗਾਤ੍ਰੇ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜੋ ਸਿਰ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ ਫਿਰ ਪਖਾਨਾ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤृਣਂ ਛਿਨਤ੍ਤਿ ਨਖਰੈਰ੍ਨਖਰੈਰ੍ਵਿਲਿਖੇਨ੍ਮਹੀਮ੍
ਜੋ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਘਾਹ ਕੱਟਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਖੁਰਚਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਤ੍ਤਾਂ ਪਰਦਤ੍ਤਾਂ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵृਤ੍ਤਿਂ ਸੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਂ ਪਰਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਮੂਢਧੀਃ ਸ਼ਠਃ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਤੇ ਚਲਾਕ ਹੋ ਕੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਯੋਪਜੀਵੀ ਚ ਗ੍ਰਾਮਯਾਜੀ ਚਿਕਿਤ੍ਸਕਃ
ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਯਾਜਕ ਜਾਂ ਵੈਦ ਬਣ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਾਹਂ ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਂ ਵਾ ਯੋ ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਚ ਕੋਪਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਤੋੜਦਾ ਹੈ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਨ੍ਤਰ੍ਦ੍ਧਾਨਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਨੇਦੁਰ੍ਦੁਨ੍ਦੁਭਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਬਭੂਵੁਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਯਃ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਚਰਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਗਣੇਸ਼ਚਰਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਸੁਭਕਥਾ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ।
ਦਨ੍ਤਦ੍ਵਯਯੁਤਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਗਜਰਾਜਸ੍ਯ ਬਾਲਕੇ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਜਿਸਦਾ ਮੂੰਹ ਦੋ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਕੁਤੋ ਗਤੋऽਸ੍ਯ ਦਨ੍ਤੋऽਨ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਦੰਦ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ? ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਹੀ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।