ਵਿਪ੍ਰਾ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਮਾਂ ਤੁष੍ਟਾ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭਵਦਾਜ੍ਞਯਾ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਆਖਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਇਥੋਂ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਗੁਰੁਭਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਦੇਵੈਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਭਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵੈਸ੍ਤਥਾ
ਗੁਰੂਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਵਲੋਂ,
ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਬਿਭੇਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਤਃ
ਅਜੇ ਤੱਕ ਭੀ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਂਗਿਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚ ਭृਗੁਰੇਵ ਚ
ਅੰਗਿਰਾ, ਪ੍ਰਚੇਤਸ, ਕ੍ਰਤੁ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ,
ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਤृਤੀਯਸ਼੍ਚ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਨਕ, ਸਨੰਦ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਸਨਾਤਨ,
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਾਸੁਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੋਢੁਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ
ਕਪਿਲ, ਅਸੁਰੀ, ਵੋਢੂ ਅਤੇ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ ਵੀ,
ਔਰ੍ਵਃ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਸ਼੍ਚੈਵ ਕਣਾਦਃ ਪਾਣਿਨਿਸ੍ਤਥਾ
ਔਰਵ, ਕਾਤਿਆਯਨ, ਕਣਾਦ ਅਤੇ ਪਾਣਿਨੀ ਵੀ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਈਸ਼ਵਰੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਕ੍ਰੁਰਾਰਾਧਨਂ ਮੁਦਾ
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਯੇषਾਂ ਗੇਹਂ ਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਭਾਰਤੇषੁ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੋਕੋ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸ੍ਥਿਰਾ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਗੇਹੇ ਸੁਨੀਤਿਪਥਵੇਦਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਸਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਯਂ ਰੁष੍ਟੋ ਗੁਰੁਰ੍ਦੇਵੋ ਮਾਤਾ ਤਾਤਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤਾ, ਮਾਂ, ਪਿਉ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਣ,
ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੀ ਚ ਯਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦਨਧ੍ਯਾਯੀ ਚ ਯਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁੱਖ ਮੋੜਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਹੀਨਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਹਾਰੀ ਮਿਥ੍ਯਾਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਃ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਹੱਕ ਦੇ ਚੀਜ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਯਗ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਗ੍ਰਸ੍ਤੋऽਤਿਪਾਤਕੀ
ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਡਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤ੍ਤੋ ਮਨ੍ਦਧੀਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤਃ ਸਦਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦীক্ষਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਕਲ ਮੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦੁਰ੍ਵਾਕ੍ਕਲਹਾਵਿष੍ਟਃ ਕਲਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਯਦਾਲਯੇ
ਜੋ ਮੂੰਹੋਂ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੜਾਈ-ਝਗੜੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਕਲਿਜੁਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤਿ ਹਰੇਃ ਪੂਜਾ ਤਦੀਯਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਜਿਥੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਕਨ੍ਯਾਨ੍ਨਵੇਦਵਿਕ੍ਰੇਤਾ ਨਰਘਾਤੀ ਚ ਹਿਂਸਕਃ
ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਿੰਸਕ ਹੈ।
ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਗੁਰੁਂ ਸੁਤਮ੍
ਮਾਂ, ਪਿਓ, ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ—
ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਨ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਸਞ੍ਚਯਂ ਕੁਰੁਤੇ ਸਦਾ
ਜੋ ਕੰਜੂਸੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ-ਰੋਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ ਜੋੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਨਂ ਵਸਨਂ ਯਸ੍ਯ ਸਮਲਂ ਰੂਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਜਿਸਦੇ ਦੰਦ, ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਸਿਰ ਗੰਦੇ ਤੇ ਰੁੱਖੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੂਤ੍ਰਂ ਪੁਰੀषਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਯਸ੍ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਜੋ ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਗੁਆੜੀ ਕਰਕੇ, ਮੂਰਖ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ।
ਅਧੌਤਪਾਦਸ਼ਾਯੀ ਯੋ ਨਗ੍ਨਃ ਸ਼ੇਤੇऽਤਿਨਿਦ੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਗੰਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੰਗਾ ਸੁੱਤਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਤੈਲਂ ਪੁਰੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋऽਨ੍ਯਦਙ੍ਗਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹੱਥ ਧੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰ ਅੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੈਲਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਗਾਤ੍ਰੇ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਯਃ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜੋ ਸਿਰ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਤੇ ਤੇਲ ਲਾ ਕੇ ਫਿਰ ਪਖਾਨਾ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤृਣਂ ਛਿਨਤ੍ਤਿ ਨਖਰੈਰ੍ਨਖਰੈਰ੍ਵਿਲਿਖੇਨ੍ਮਹੀਮ੍
ਜੋ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਘਾਹ ਕੱਟਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਖੁਰਚਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਤ੍ਤਾਂ ਪਰਦਤ੍ਤਾਂ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵृਤ੍ਤਿਂ ਸੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਂ ਪਰਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਚਾਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।