ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਟਪੇ ਚ ਜਲਪ੍ਲੁਤੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਲਪਲਾਵ ਆਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ਮਨਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਯੁਤਾ ਯਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਮਨੂਆਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਮਿਲ ਗਈ।
ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਯਂ ਪਦ੍ਮਾਲਯਾ ਵਰਾ ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਕਵਚਂ ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ, ਆਪ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਸ੍ਤਕਂ ਪਾਤੁ ਮੇ ਪਦ੍ਮਾ ਕਣ੍ਠਂ ਪਾਤੁ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਪਦਮਾ ਰੱਖੇ, ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰੱਖੇ।
ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਕੇਸ਼ਵਕਾਨ੍ਤਾ ਚ ਕਪਾਲਂ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰੱਖੇ, ਮੇਰਾ ਮੱਥਾ ਕਮਲਾਆਲਯਾ ਰੱਖੇ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਮਲਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪृष੍ਠਂ ਸਦਾऽਵਤੁ ਪਾਤੁ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਮਮ ਕਙ੍ਕਾਲਂ ਬਾਹੁਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਤੇ ਨਮਃ
ਓਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਕਮਲਾਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਲਾਮ—ਉਹ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਸਦਾ ਰੱਖੇ। ਸ਼੍ਰੀ ਮੇਰੀ ਹੱਡੀ-ਪੰਜਰੀ ਰੱਖੇ। ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੂੰ ਰੱਖੀ ਰਹੀਂ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪਾਦੌ ਪਾਤੁ ਮੇ ਸਂਤਤਂ ਚਿਰਮ੍
ਓਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੱਖੇ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਪਾਤੁ ਮੇ ਸਦਾ
ਓਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸਦਾ ਰੱਖੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਵਚਂ ਧਾਰਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗृਹਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਹਾਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।
ਇਦਂ ਕਵਚਮਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਜੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਕਵਚ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਜਗਤਾਂ ਹਿਤਕਾਰਣਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਜਗਤਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਨਮੋ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਓਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਕਲੀੰ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਹਾ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਗੋਪਨੀਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਧਿਆਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਤੇ ਦੁਲੱਭ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸੌ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਤਾਂ ਭਜੇਜ੍ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਇਸ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦਾ ਚਿਤ ਲਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾऽਨੇਨ ਸ੍ਤਵੇਨੈਵ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੇਨ ਵਾਸਵ
ਇਸੇ ਸਤੁਤਿ ਨਾਲ, ਜੋ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤਵਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਃ ਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਉਹ ਸਤੁਤਿ ਸੁਣ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਬੁਦ੍ਧੇਰਗੋਚਰਾਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂ ਤੇਜੋਰੂਪਾਂ ਸਨਾਤਨੀਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਬਹੁਤ ਸੁੱਖਮ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਹੈ,
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯੀਂ ਨਿਰਾਕਾਰਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੀ, ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੀ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈ,
ਪਰਾਂ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਾਰਬੀਜਂ ਭਵਾਰ੍ਣਵੇ
ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਜੀਵਨ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬੀਜ ਹੈ,
ਯੋਗਿਨਾਂ ਚੈਵ ਯੋਗਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਤਥਾ
ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਯੋਗਾਂ ਦੀ, ਗਿਆਨਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਉਹ ਮੂਲ ਹੈ,
ਯਯਾ ਵਿਨਾ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਮਬੀਜਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਸਾਰਾ ਜਗਤ਼ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬੀਜ ਰਹਿਤ ਤੇ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਮਾਨਤਿਕਾਤਰਾਨ੍
ਹੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਰੂਪਾਯੈ ਜਗਨ੍ਮਾਤ੍ਰੇ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ-ਸਰੂਪਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨ੍ਯੈ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕੁਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤਿ ਨ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਕੁਮਾਤਰਃ
ਕਦੇ ਕਦੇ ਮਾੜੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਮਾੜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।