ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਭਾਰਤੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਰਹਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਤਂ ਹਰਿਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਚ ਵਰਂ ਦਦੌ
ਹਰਿ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਮੇਵ ਚ
ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੋऽਰਿਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਹ੍ਯਲਭਚ੍ਚਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਮਰਾਵਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਤृਤੀਯੇ ਗਣਪਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਨਾਮੈਕਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗਣਪਤੀ ਖੰਡ ਵਿਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ 'ਚ, ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਲਾ ਇਕਵੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਰਿ ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਵਰਂ ਵृਣੁ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਹਰਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਜੋ ਵਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਹਰਿ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਧੁਸੂਦਨ ਉਵਾਚ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਜਨਕਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਟਪੇ ਚ ਜਲਪ੍ਲੁਤੇ
ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਲਪਲਾਵ ਆਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ਮਨਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਯੁਤਾ ਯਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਮਨੂਆਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਮਿਲ ਗਈ।
ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਛਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਯਂ ਪਦ੍ਮਾਲਯਾ ਵਰਾ ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਕਵਚਂ ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਛੰਦ ਪੰਕਤੀ ਹੈ, ਆਪ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਸ੍ਤਕਂ ਪਾਤੁ ਮੇ ਪਦ੍ਮਾ ਕਣ੍ਠਂ ਪਾਤੁ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਪਦਮਾ ਰੱਖੇ, ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰੱਖੇ।
ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਕੇਸ਼ਵਕਾਨ੍ਤਾ ਚ ਕਪਾਲਂ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਮੇਰੇ ਵਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰੱਖੇ, ਮੇਰਾ ਮੱਥਾ ਕਮਲਾਆਲਯਾ ਰੱਖੇ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਮਲਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਪृष੍ਠਂ ਸਦਾऽਵਤੁ ਪਾਤੁ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਮਮ ਕਙ੍ਕਾਲਂ ਬਾਹੁਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਤੇ ਨਮਃ
ਓਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਕਮਲਾਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਲਾਮ—ਉਹ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਸਦਾ ਰੱਖੇ। ਸ਼੍ਰੀ ਮੇਰੀ ਹੱਡੀ-ਪੰਜਰੀ ਰੱਖੇ। ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੂੰ ਰੱਖੀ ਰਹੀਂ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪਾਦੌ ਪਾਤੁ ਮੇ ਸਂਤਤਂ ਚਿਰਮ੍
ਓਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੱਖੇ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਪਾਤੁ ਮੇ ਸਦਾ
ਓਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸਦਾ ਰੱਖੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਵਚਂ ਧਾਰਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਇਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗृਹਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਹਾਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।
ਇਦਂ ਕਵਚਮਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭਜੇਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਕਵਚ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਜਗਤਾਂ ਹਿਤਕਾਰਣਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਜਗਤਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਨਮੋ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਓਂ, ਹ੍ਰੀਂ, ਸ਼੍ਰੀਂ, ਕਲੀੰ, ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਵਾਹਾ।
ਧ੍ਯਾਨਂ ਚ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਗੋਪਨੀਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਧਿਆਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਤੇ ਦੁਲੱਭ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸੌ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦਾ ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਤਾਂ ਭਜੇਜ੍ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨਾਨੇਨ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਇਸ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦਾ ਚਿਤ ਲਾ ਕੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾऽਨੇਨ ਸ੍ਤਵੇਨੈਵ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੇਨ ਵਾਸਵ
ਇਸੇ ਸਤੁਤਿ ਨਾਲ, ਜੋ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।