ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਯੋਗ੍ਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨਾਪਰਂ ਚਞ੍ਚਲਾऽਧਮਾ
ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਢੁਕਵਾਂ ਮਰਦ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਚਲਾਕ ਤੇ ਨੀਚ ਸੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਤਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾऽਤੋ ਬਭੂਵ ਵਸ਼ਗਾ ਯੋषਿਜ੍ਜਾਤਿਃ ਸੁਖਾਰ੍ਥਿਨੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਈ; ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤਿ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਹਰਿਸ੍ਤਨ੍ਮਸ੍ਤਕਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਬਾਲਕੇ ਗਜਾਸ੍ਯਯੋਜਨਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਰਣਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਉਹ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ, ਲੜਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਜੋੜਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਗੋਪਨੀਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਰਾਜ਼ ਲੁਕਿਆ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕਥਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਪੁਰੇਤੇ ਤਾਂ ਕਮਲਾਂ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਕਮਲਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਫੁੱਲ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦੈਨ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਜਗਾਮਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਾਵਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਿਰਾਨਨ੍ਦੋ ਨਿਰਾਨਨ੍ਦਾਂ ਪੁਰੀਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੂਤਮੁਖਾਜ੍ਜਗਾਮ ਗੁਰੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਦੂਤ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਨਨਾਮ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਥਾ ਗੁਰੁਃ
ਉਹ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਵੀ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਾਕ੍ਪਤਿਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਹਾਲਾਤ ਉਸ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਮਸ਼ਚੀਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਲੋਲੁਪਃ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਲੋਭੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਭਿਸ਼ਾਪੇਨ ਭਗਾਂਗਃ ਸੁਰਸਂਸਦਿ
ਗੌਤਮ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਭਗਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਗੁਆ ਲਈ।
ਯਃ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਨਿਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾ ਕੁਤੋ ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰੇਵ ਦਤ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਚ ਤੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਤੈਨੂੰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਕ੍ਵ ਸਾ ਰਮ੍ਭਾ ਸਰ੍ਵਭੋਗ੍ਯਾ ਕ੍ਵਾਧੁਨਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਹਤਃ
ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਰੰਭਾ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਰਸ ਭਰੀ ਸੀ? ਤੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ?
ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਸਸ਼੍ਰੀਕਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਂ ਨ ਚ ਚਞ੍ਚਲਾ
ਵੇਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਯਦ੍ਗਤਂ ਤਦ੍ਗਤਂ ਵਤ੍ਸ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਦਦੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਕਵਚ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਗੁਰੁਣਾ ਹ੍ਯਜਪਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਾਹੀਦਾ ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਲੱਗਾ।
ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਭਾਰਤੇ ਪੁਣ੍ਯਦੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਰਹਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਤਂ ਹਰਿਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਚ ਵਰਂ ਦਦੌ
ਹਰਿ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਮੇਵ ਚ
ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੋऽਰਿਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਹ੍ਯਲਭਚ੍ਚਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਮਰਾਵਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਤृਤੀਯੇ ਗਣਪਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਨਾਮੈਕਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗਣਪਤੀ ਖੰਡ ਵਿਚ ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ 'ਚ, ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਲਾ ਇਕਵੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਰਿ ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਮੁਵਾਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ੋ ਵਰਂ ਵृਣੁ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਹਰਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਜੋ ਵਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਵਰ ਦੇ ਕੇ, ਹਰਿ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼੍ਰੀਮਧੁਸੂਦਨ ਉਵਾਚ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਜਨਕਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਮਰ੍ਦਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।