ਸ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਲੇ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਤਯਾ ਸਹ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੇਡ ਕੀਤੀ।
ਸ ਚਕਾਰ ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਂ ਤਯਾ ਸਹ ਮੁਦਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੇਡ ਕੀਤੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤੇਨ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਤਬ੍ਧਮਾਨਸਃ
ਉਸਨੂੰ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਨ ਠਹਿਰ ਗਿਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਂ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਵੈ
ਉਹ ਪਾਰਿਜਾਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਂ ਮਹਾਭਾਗਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਫੁੱਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਉਵਾਚ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨੀਦਂ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਜਯਸ੍ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਃਪੂਜਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਮਗ੍ਰਣੀਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਤਚ੍ਛਾਯੇਵ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਨ ਜਹਾਤਿ ਕਦਾऽਪਿ ਤਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡਦੀ ਨਹੀਂ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਨ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਯੋऽਹਂਕਾਰੇਣ ਪਾਮਰਃ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਹ੍ਯਗਮਚ੍ਛਂਕਰਾਲਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਪਰ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਕੰਮਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਸ ਰਮ੍ਭਾਂਤਿਕੇ ਤਿष੍ਠਂਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਗਜਮਸ੍ਤਕੇ
ਰੰਭਾ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਯੋਗ੍ਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨਾਪਰਂ ਚਞ੍ਚਲਾऽਧਮਾ
ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਢੁਕਵਾਂ ਮਰਦ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਚਲਾਕ ਤੇ ਨੀਚ ਸੀ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਤਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਹ ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾऽਤੋ ਬਭੂਵ ਵਸ਼ਗਾ ਯੋषਿਜ੍ਜਾਤਿਃ ਸੁਖਾਰ੍ਥਿਨੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਈ; ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜਾਤਿ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਹਰਿਸ੍ਤਨ੍ਮਸ੍ਤਕਂ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਬਾਲਕੇ ਗਜਾਸ੍ਯਯੋਜਨਾਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਰਣਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਉਹ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ, ਲੜਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਜੋੜਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਦ੍ਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਗੋਪਨੀਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਰਾਜ਼ ਲੁਕਿਆ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕਥਂ ਵਾ ਪ੍ਰਾਪੁਰੇਤੇ ਤਾਂ ਕਮਲਾਂ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਸੂਮ੍
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਕਮਲਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਫੁੱਲ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦੈਨ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ ਜਗਾਮਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰਾਵਤੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਿਰਾਨਨ੍ਦੋ ਨਿਰਾਨਨ੍ਦਾਂ ਪੁਰੀਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਉਦਾਸ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੂਤਮੁਖਾਜ੍ਜਗਾਮ ਗੁਰੁਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਦੂਤ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਨਨਾਮ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਥਾ ਗੁਰੁਃ
ਉਹ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਵੀ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਵਾਕ੍ਪਤਿਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਹਾਲਾਤ ਉਸ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਮਸ਼ਚੀਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਲੋਲੁਪਃ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਲੋਭੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਭਿਸ਼ਾਪੇਨ ਭਗਾਂਗਃ ਸੁਰਸਂਸਦਿ
ਗੌਤਮ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਭਗਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਗੁਆ ਲਈ।
ਯਃ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਨਿਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾ ਕੁਤੋ ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇੱਜ਼ਤ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰੇਵ ਦਤ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਾ ਚ ਤੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਤੈਨੂੰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਕ੍ਵ ਸਾ ਰਮ੍ਭਾ ਸਰ੍ਵਭੋਗ੍ਯਾ ਕ੍ਵਾਧੁਨਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਹਤਃ
ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਰੰਭਾ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਰਸ ਭਰੀ ਸੀ? ਤੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਕਿੱਥੇ ਹੈਂ?
ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਸਸ਼੍ਰੀਕਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਂ ਨ ਚ ਚਞ੍ਚਲਾ
ਵੇਸ਼ਿਆ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਦਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਗਰੀਬ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਯਦ੍ਗਤਂ ਤਦ੍ਗਤਂ ਵਤ੍ਸ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨਂ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਦਦੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਕਵਚ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਚ ਗੁਰੁਣਾ ਹ੍ਯਜਪਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚਾਹੀਦਾ ਮੰਤਰ ਜਪਣ ਲੱਗਾ।