ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪੁष੍ਟਿਂ ਦਦੌ ਵਿਵਾਹੇਨ ਗਣੇਸ਼ਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਪਾਰਵਤੀ, ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਪੁਤ੍ਰਲਾਭਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਸਮਾਗਮਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਕਿਂਚਿਦਤਿਸਨ੍ਦੇਹਵਾਨ੍ਯਤਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਸੁਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਅਹੋ ਭਗਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਚ੍ਛੇਦਨਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਸ੍ਯ ਬਭੂਵੇਦਂ ਵਿਘ੍ਨਂ ਯੇਨ ਚ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਵਿੱਘਨ ਵਿੱਘਨেশ ਨੂੰ ਆਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ।
ਏਕਦਾ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਂ ਜਘਾਨ ਪਰਮष੍ਟਧਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯ੍ਯੋऽਮੋਘਸ਼ੂਲੇਨਾਸ਼ਨਿਤੁਲ੍ਯੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੂਰਜ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਣ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀ ਸੀ—
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮृਤਮੁਤ੍ਤਾਨਲੋਚਨਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ, ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਹਾਹਾਕਾਰਂ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਲੇਪੁਰ੍ਭਯਕਾਤਰਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਡਰ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਂ ਤਨਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਸ਼ਪਤ੍ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਚਮਕ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਥਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸ਼ੂਲੇਨ ਤੇऽਦ੍ਯ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਬਾਣ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਗਈ—
ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਗਲਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵਾਸ਼ੁਤੋषਕਃ
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਚੁੱਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੌਖਾ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਨਾਮਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਨਨਾਮ ਪਿਤਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਂਕਰਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹਨ।
ਵਿषਯਾਨ੍ਨੈਵ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੋਪੇਨੈਵਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਲਏ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤੁਚ੍ਛਮਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਨਸ਼੍ਵਰਂ ਚੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਨਾ
ਰੱਬ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਿਕੰਮੀ, ਅਸਥਾਈ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।
ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਸਸਮ੍ਭ੍ਰਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਏ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾऽऽਸ਼ਿषਸ਼੍ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-अपने ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਮਾਲੀ ਸੁਮਾਲੀ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਗ੍ਰਸ੍ਤੌ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਫਿਰ ਮਾਲੀ ਤੇ ਸੁਮਾਲੀ ਦੋਵੇਂ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਵੁਵਾਚ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯੁਵਾਂ ਚ ਭਜਤਾਂ ਰਵਿਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਰਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ।'
ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਯ ਕਵਚਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਵਿਧਿਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਢੰਗ, ਉਸ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਤੇ ਕਵਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਪੁष੍ਕਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸਿषੇਵਾਤੇ ਰਵਿਂ ਮੁਨੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਗਏ ਤੇ ਰਵੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਜਰੂਪੌ ਬਭੂਵਤੁਃ
ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਦਾਨਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।'
ਕਿਂ ਵਾ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਵਾ ਕਿਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਪੂਜਾ ਦਾ ਢੰਗ ਕੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਕਿਹੜਾ ਮੰਤ੍ਰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੂਚੇ ਤਤ੍ਪੂਜਨਕ੍ਰਮਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਸ ਨੇ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਕਵਚ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦਾ ਕਰਮ ਦੱਸਿਆ।'