ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰਾ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਮਨੋਯਾਯਿਰਥਂ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਃ ਸਨ੍ਨਾਹਂ ਚ ਮਨੋਰਮਮ੍ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਾਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਦਦੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਵਚ ਦਿੱਤਾ; ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਉਪਾਏ ਦਿੱਤੇ।
ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਮਦੇਵੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਹृष੍ਟਾ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਮਾਨਸਾ
ਪਾਰਵਤੀ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਤੁष੍ਟਿਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਧृਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਚਿੱਤ ਬੁੱਧੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਢਿੱਲ ਨਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਦੇਵਸੇਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੇਵਸੇਨਾ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਾਹਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਯਯੁਰ੍ਗृਹਮ੍
ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਧਰ੍ਮਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯਯੌ ਚ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਗਣਃ ਸ਼ਂਕਰਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪੁष੍ਟਿਂ ਦਦੌ ਵਿਵਾਹੇਨ ਗਣੇਸ਼ਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਪਾਰਵਤੀ, ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਪੁਤ੍ਰਲਾਭਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਸਮਾਗਮਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਕਿਂਚਿਦਤਿਸਨ੍ਦੇਹਵਾਨ੍ਯਤਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਸੁਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਅਹੋ ਭਗਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਚ੍ਛੇਦਨਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਸ੍ਯ ਬਭੂਵੇਦਂ ਵਿਘ੍ਨਂ ਯੇਨ ਚ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਵਿੱਘਨ ਵਿੱਘਨেশ ਨੂੰ ਆਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ।
ਏਕਦਾ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਂ ਜਘਾਨ ਪਰਮष੍ਟਧਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਸੂਰ੍ਯ੍ਯੋऽਮੋਘਸ਼ੂਲੇਨਾਸ਼ਨਿਤੁਲ੍ਯੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੂਰਜ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਣ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀ ਸੀ—
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮृਤਮੁਤ੍ਤਾਨਲੋਚਨਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ, ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਹਾਹਾਕਾਰਂ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਲੇਪੁਰ੍ਭਯਕਾਤਰਾਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਡਰ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਂ ਤਨਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਸ਼ਪਤ੍ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਚਮਕ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਥਾ ਵਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸ਼ੂਲੇਨ ਤੇऽਦ੍ਯ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਬਾਣ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਗਈ—
ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਗਲਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵਾਸ਼ੁਤੋषਕਃ
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਚੁੱਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੌਖਾ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਨਾਮਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਭਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਨਨਾਮ ਪਿਤਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਂਕਰਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹਨ।
ਵਿषਯਾਨ੍ਨੈਵ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੋਪੇਨੈਵਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਲਏ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤੁਚ੍ਛਮਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਨਸ਼੍ਵਰਂ ਚੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਨਾ
ਰੱਬ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਿਕੰਮੀ, ਅਸਥਾਈ ਤੇ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।