ਪृਥਕ੍ਸਂਭਾष੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਵਾਸ ਕਨਕਾਸਨੇ
ਉਹ ਸਭ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਆਸਣਾਂ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸ षਣ੍ਮੁਖਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਣਮੁਖ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਕਾਂਸ੍ਯਤਾਲਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਝਾਂਜ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਵਜਾਏ ਗਏ।
ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿषਿਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੀਰ੍ਥੋਦਪੂਰ੍ਣਕੈਃ
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਭਾਂਡੇ, ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਖਚਿਤਂ ਕਿਰੀਟਂ ਮਙ੍ਗਲਾਙ੍ਗਦੇ
ਉਤਮ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਰ੍ਣਵਸਮ੍ਭਵਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਂ ਵੇਦਾ ਵੈ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਯਜਨ ਦਾ ਤਾਗਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਂ — ਵੇਦ — ਦਿੱਤੇ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵੈਰਿਮਰ੍ਦਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਮੰਡਲ, ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪਰਂ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਵਬੋਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ।
ਯੋਗਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਸਂਹਾਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਤਤ੍ਸਂਹਾਰੇ ਦਦੌ ਸ਼ਿਵਃ
ਯੋਗ ਦਾ ਤੱਤ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਤੱਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦੁਲਭ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭੰਡਾਰ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰਾ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਮਨੋਯਾਯਿਰਥਂ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਃ ਸਨ੍ਨਾਹਂ ਚ ਮਨੋਰਮਮ੍ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਾਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਦਦੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਵਚ ਦਿੱਤਾ; ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਉਪਾਏ ਦਿੱਤੇ।
ਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਮਦੇਵੋ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਹृष੍ਟਾ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਮਾਨਸਾ
ਪਾਰਵਤੀ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਤੁष੍ਟਿਂ ਪੁष੍ਟਿਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਧृਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਚਿੱਤ ਬੁੱਧੀ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਢਿੱਲ ਨਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਦੇਵਸੇਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਦੇਵਸੇਨਾ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਵਾਹਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਯਯੁਰ੍ਗृਹਮ੍
ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਧਰ੍ਮਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਯਯੌ ਚ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਗਣਃ ਸ਼ਂਕਰਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪੁष੍ਟਿਂ ਦਦੌ ਵਿਵਾਹੇਨ ਗਣੇਸ਼ਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਰਾਹੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਪਾਰਵਤੀ, ਦਿਲੋਂ ਖੁਸ਼, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਸੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਮਾਰਸ੍ਯਾਭਿषੇਚਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਪੁਤ੍ਰਲਾਭਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਸਮਾਗਮਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਕਿਂਚਿਦਤਿਸਨ੍ਦੇਹਵਾਨ੍ਯਤਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਸੁਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹਨ, ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਅਹੋ ਭਗਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਚ੍ਛੇਦਨਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕਿਵੇਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ?
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਸ੍ਯ ਬਭੂਵੇਦਂ ਵਿਘ੍ਨਂ ਯੇਨ ਚ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਵਿੱਘਨ ਵਿੱਘਨেশ ਨੂੰ ਆਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ।
ਏਕਦਾ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਂ ਜਘਾਨ ਪਰਮष੍ਟਧਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।