ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਜਲੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਸਿਕ੍ਤਂ ਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਭਿਃ
ਪੂਰਨ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ,
ਨਟਨਰ੍ਤ੍ਤਕਵੇਸ਼੍ਯਾਨਾਮੁਤ੍ਸਵੈਃ ਸਂਕੁਲਂ ਸਦਾ
ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਧ੍ਵੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਮਹਲ੍ਯਾਂ ਚ ਦਿਤਿਂ ਤਾਰਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਅਹਲਿਆ, ਦਿਤੀ, ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰਮਾ ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਵੀ ਸਨ।
ਅਨਸੂਯਾਂ ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾਂ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਵਰੁਣਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਅਨਸੂਯਾ, ਸਵਾਹਾ, ਸੰਜਨਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਤਾਮੇਕਪਾਟਲਾਮੇਕਪਰ੍ਣਾਂ ਮੈਨਾਕਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਕੋਈ ਇਕ ਲਾਲ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਦੂਜੀ ਇਕ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਮੈਨਾਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਰਮ੍ਭਾ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ ਮੇਨਾ ਘृਤਾਚੀ ਮੋਹਿਨੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਰੰਭਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਮੇਨਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੋਹਿਨੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਕਦਮ੍ਬਮਾਲਾ ਸੁਰਸਾ ਵਨਮਾਲਾ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਕਦੰਬਮਾਲਾ, ਸੁਰਸਾ, ਵਨਮਾਲਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਸਂਗੀਤਨਰ੍ਤ੍ਤਨਪਰਾਃ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵੇषਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੇ ਨੱਚਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ੈਲਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਹਾੜ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਪਾਰ੍षਦੈਃ ਸਹ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਅਥ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰੋ ਹृष੍ਟੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ऽऽਰਾਤ੍ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਤਂ ਪਦ੍ਮਾਪ੍ਰਮੁਖਂ ਦੇਵੀਗਣਂ ਚ ਮੁਨਿਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਪਦਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਸ਼ਿਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਚ
ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ, ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਕੁਮਾਰਃ ਸ ਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਗਤ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਹਾਸ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥਂ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਧਿਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਧਰਮ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਪृਥਕ੍ਸਂਭਾष੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੁਵਾਸ ਕਨਕਾਸਨੇ
ਉਹ ਸਭ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਆਸਣਾਂ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸ षਣ੍ਮੁਖਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੁੰਦਰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਣਮੁਖ ਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਕਾਂਸ੍ਯਤਾਲਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਝਾਂਜ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਵਜਾਏ ਗਏ।
ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭਿषਿਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੀਰ੍ਥੋਦਪੂਰ੍ਣਕੈਃ
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਭਾਂਡੇ, ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਖਚਿਤਂ ਕਿਰੀਟਂ ਮਙ੍ਗਲਾਙ੍ਗਦੇ
ਉਤਮ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਰ੍ਣਵਸਮ੍ਭਵਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਯਜ੍ਞਸੂਤ੍ਰਂ ਵੇਦਾ ਵੈ ਵੇਦਮਾਤਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਯਜਨ ਦਾ ਤਾਗਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਂ — ਵੇਦ — ਦਿੱਤੇ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵੈ ਵੈਰਿਮਰ੍ਦਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਮੰਡਲ, ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪਰਂ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਵਬੋਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੌਤ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਦਿੱਤੀ।
ਯੋਗਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਿਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ਸਂਹਾਰਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਤਤ੍ਸਂਹਾਰੇ ਦਦੌ ਸ਼ਿਵਃ
ਯੋਗ ਦਾ ਤੱਤ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਤੱਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦੁਲਭ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭੰਡਾਰ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਦਿੱਤੇ।