ਵृषਂ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੁਰਗਂ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਂ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਇੱਕ ਬਲਦ, ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਘੋੜਾ, ਸੜਦੀ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਨਾ,
ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀਂ ਨਾਰੀਂ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਮਣਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਇੱਕ ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਣਕਾ—
ਦਦਰ੍ਸ਼ੈਤਾਨਿ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਮਙ੍ਗਲਾਨਿ ਪੁਰੋ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖੀਆਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਰਾਜਹਂਸਂ ਮਯੂਰਂ ਚ ਖਞ੍ਜਨਂ ਚ ਸ਼ੁਕਂ ਪਿਕਮ੍
ਇੱਕ ਰਾਜਹੰਸ, ਮੋਰ, ਖੰਜਨ ਪੰਛੀ, ਤੋਤਾ ਅਤੇ ਕੋਇਲ,
ਕृष੍ਣਸਾਰਂ ਚ ਸੁਰਭਿਂ ਚਮਰੀਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍
ਕਾਲਾ ਹਿਰਣ, ਸੁਰਭੀ ਗਾਂ, ਚਮਰੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ,
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਵਾਦ੍ਯਂ ਚਾਪ੍ਯਸ਼੍ਰੌषੀਨ੍ਮਂਗਲਧ੍ਵਨਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਧੁਨ ਵੀ ਸੁਣੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਂ ਸ ਹ੍ਯਗਮਤ੍ਤਾਤਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਧੁਨ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕੁਮਾਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੈਲਾਸਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਕ੍ਸ਼ਯਮੂਲਕੇ
ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰ ਬੋਹੜ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ,
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਮਂਗਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਮੰਗਲਮਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਕੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ।
ਰਮ੍ਭਾਸ੍ਤਮ੍ਭਸਮੂਹੈਸ਼੍ਚ ਪਟ੍ਟਸੂਤ੍ਰਾਂਸ਼ੁਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਕੇਲੇ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਰੱਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ,
ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਜਲੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਸਿਕ੍ਤਂ ਚਨ੍ਦਨਵਾਰਿਭਿਃ
ਪੂਰਨ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੰਦਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਹੋਇਆ,
ਨਟਨਰ੍ਤ੍ਤਕਵੇਸ਼੍ਯਾਨਾਮੁਤ੍ਸਵੈਃ ਸਂਕੁਲਂ ਸਦਾ
ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਵਤੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਾਧ੍ਵੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇਕ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਅਰੁਨ੍ਧਤੀਮਹਲ੍ਯਾਂ ਚ ਦਿਤਿਂ ਤਾਰਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਅਰੁੰਧਤੀ, ਅਹਲਿਆ, ਦਿਤੀ, ਤਾਰਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰਮਾ ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਵੀ ਸਨ।
ਅਨਸੂਯਾਂ ਤਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾਂ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਵਰੁਣਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਅਨਸੂਯਾ, ਸਵਾਹਾ, ਸੰਜਨਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਤਾਮੇਕਪਾਟਲਾਮੇਕਪਰ੍ਣਾਂ ਮੈਨਾਕਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਕੋਈ ਇਕ ਲਾਲ ਚੋਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਦੂਜੀ ਇਕ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਮੈਨਾਕ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਰਮ੍ਭਾ ਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾ ਮੇਨਾ ਘृਤਾਚੀ ਮੋਹਿਨੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਰੰਭਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ, ਮੇਨਾ, ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੋਹਿਨੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਕਦਮ੍ਬਮਾਲਾ ਸੁਰਸਾ ਵਨਮਾਲਾ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਕਦੰਬਮਾਲਾ, ਸੁਰਸਾ, ਵਨਮਾਲਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਸਂਗੀਤਨਰ੍ਤ੍ਤਨਪਰਾਃ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਵੇषਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੇ ਨੱਚਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ੈਲਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਨ੍ਨਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪਹਾੜ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਿਨਨਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਪਾਰ੍षਦੈਃ ਸਹ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ।
ਅਥ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰੋ ਹृष੍ਟੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ऽऽਰਾਤ੍ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਤਂ ਪਦ੍ਮਾਪ੍ਰਮੁਖਂ ਦੇਵੀਗਣਂ ਚ ਮੁਨਿਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਪਦਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮੰਡਲੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਸ਼ਿਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਚ
ਸ਼ਿਵਾ ਨੇ, ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਕਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਕੁਮਾਰਃ ਸ ਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਗਤ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍
ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਂ ਚ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਈषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਹੌਲੀ ਹਾਸ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥਂ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਨ੍ਧਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਧਿਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਧਰਮ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।