ਤ੍ਵਾਮਨਿਰ੍ਵਚਨੀਯਂ ਚ ਕਥਂ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਃ
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦੀਆਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਅਣਵਰਨਯ ਹੈਂ?
ਭ੍ਰਾਤਰ੍ਯੇ ਯਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਨਾਦਰਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯ ਉਵਾਚ ਜ੍ਞਾਨੀ ਤ੍ਵਂ ਕਾ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ ਤੇ ਯਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਗਿਆਨੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ, ਜਦ ਤੂੰ ਮ੍ਰਿਤਿਉਂਜੈ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈਂ?
ਕਰ੍ਮਣਾ ਜਨ੍ਮ ਯੇषਾਂ ਵਾ ਯਾਸੁ ਯਾਸੁ ਚ ਯੋਨਿषੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਜਨਮ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤੋ ਵਾ ਮੂਢਾ ਵਾ ਕਰ੍ਮਭੋਗਤਃ
ਲੋਕ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਨੇਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਭੁਲੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਕਰਕੇ ਹਨ।
ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਮਾਇਆ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਗਰ੍ਭੇ ਸਾ ਚਾਲਭਜ੍ਜਨ੍ਮ ਭਾਰਤੇ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਅਜਨਮਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਿਥ੍ਯੈਵ ਕृਤ੍ਰਿਮਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਝੂਠਾ ਤੇ ਬਣਾਵਟੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪੇ ਕਲ੍ਪੇ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਮਾਤਾ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਮੇਰੀ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਕृਤੇਰੁਦ੍ਭਵਾਸ੍ਸਤ੍ਯਂ ਜਗਤ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਸਾਮਹਂ ਪੋष੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਮਦਮ੍ਬਾਃ ਪੋषਣਾਦਿਮਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ; ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਗਰ੍ਭਜੋऽਹਂ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਕਨ੍ਯਾਯਾ ਨਨ੍ਦਿਕੇਸ਼੍ਵਰ
ਨੰਦਿਕੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ੍ਤਨਦਾਤ੍ਰੀ ਗਰ੍ਭਧਾਤ੍ਰੀ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਦਾਤ੍ਰੀ ਗੁਰੁਪ੍ਰਿਯਾ
ਜੋ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ—
ਸਗਰ੍ਭਕਨ੍ਯਾ ਭਗਿਨੀ ਪੁਤ੍ਰਪਤ੍ਨੀ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਸੂਃ
ਜੋ ਗਰਭਵਤੀ ਧੀ, ਭੈਣ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਪਿਆਰੀ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ—
ਮਾਤੁਃ ਪਿਤੁਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀ ਮਾਤੁਲਾਨੀ ਤਥੈਵ ਚ
ਮਾਂ ਅਤੇ ਪਿਓ ਦੀ ਭੈਣ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਵੀ—
ਇਮਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਜ੍ਞਾਃ ਪਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਸਂਯੁਤਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਪਰਮ ਸਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸਮੋ ਮਹਾਨ੍
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈਂ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਉਵਾਚ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਤ੍ਮਜਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯ ਉਵਾਚ ਮਾਤਰਂ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਮੇ ਦਤ੍ਤ ਮਾਤਰਃ
ਕਾਰਤਿਕੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।
ਦੈਵਾਧੀਨਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜਨ੍ਮ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੁਭਾਵਹਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੈ; ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਾਯਤ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ਦੈਵਂ ਸ ਚ ਦੈਵਾਤ੍ਪਰਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਦੈਵਂ ਵਰ੍ਦ੍ਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਸ੍ਵਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਵਧਾ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਿਟਾ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਜਤ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਮੋਹਂ ਤ੍ਯਜਤ ਦੁਃਖਦਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ ਤੇ ਮੋਹ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਛੱਡੋ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਜਨਨਂ ਮੋਹਜਾਲਨਿਕृਨ੍ਤਨਮ੍
ਉਹ ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੋਹ ਦੇ ਜਾਲ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੋऽਹਂ ਭਵਾਬ੍ਧੌ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਕਾ ਵਾ ਯੂਯਂ ਮਮਾਤ੍ਮਿਕਾਃ
ਇਸ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੈਂ ਕੌਣ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕੌਣ ਹੋ?
ਸਂਸ਼੍ਲੇषਂ ਵਾ ਵਿਯੋਗਂ ਵਾ ਸਰ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰਚਿਨ੍ਤਯਾ
ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਛੋੜਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਹੀ ਹੈ।
ਜਲਬੁਦ੍ਬੁਦਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨਿਤ੍ਯਂ ਚ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨੋ ਜਗਤ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੁੱਬਲੇ ਵਾਂਗ ਅਸਥਿਰ ਹਨ।
ਸਨ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਲਿਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਾਯੁਵਤ੍ਕृष੍ਣਚੇਤਸਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚ ਲਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਲਗਦੇ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾ ਨਤ੍ਵਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਪਾਰ੍षਦੈਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ ਵੇਖਿਆ।