ਸਿਦ੍ਧਾਸਨਂ ਦਦੌ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍
ਧਰਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਧੀ ਦਾ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਮੰਡਲ ਦਿੱਤਾ।
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲੇ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਿੱਤਾ; ਸੂਰਜ ਨੇ ਮਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਦਿੱਤੇ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਵਸਨਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਅੱਗ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੋਦ੍ਭਵਸਦ੍ਰਤ੍ਨਰਚਿਤਂ ਵਲਯਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੋਹਣਾ ਕੰਗਣ ਦਿੱਤਾ।
ਕਣ੍ਠਭੂषਾਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਭਾਰਤੀ ਹਾਰਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਗਲ ਦਾ ਗਹਣਾ ਬਣ ਗਈ, ਭਾਰਤੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹਾਰ ਵਾਂਗ ਸਜੀ।
ਮੁਨਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਮੁਨੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਵੀ ਉੱਪਰ ਆ ਗਏ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਦੇਵਾ ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾਦਯਃ
ਫੇਰ-ਫੇਰ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ, ਮੁਨੀ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਮਧੁਰਾਣਿ ਚ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਆਦਲੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਾ ਸ੍ਮੇਰਾਨਨਸਰੋਰੁਹਾ
ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਜਗਤਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਮੁਸਕਦਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੋਦਕੈ ਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ਾਵਰ੍ਜਿਤੈਃ ਸ੍ਤੁਤੈਃ ਅਗ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚ ਵਸਨੇ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸਤੀ ਮੁਦਾ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਲਸ਼ੀਆਂ 'ਚ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ, ਇਹ ਸਭ ਸਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤੇ।
ਗੋਦਾਵਰ੍ਯੁਦਕੈਃ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਗਂਗੋਦਕੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਗੋਦਾਵਰੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਪੁष੍ਕਰੋਦਕਮਾਨੀਯ ਪੁਨਰਾਚਮਨੀਯਕਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੁਲੂ ਭਰਣ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲਿਆਇਆ।
ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਸ਼ਤਕਾਨਿ ਚ ਪੂਜਾਰ੍ਹਾਣਿ ਚ ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਤੁਲਸੀਸਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਪਾਰਜਾਤ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਫੁੱਲ, ਹੋਰ ਫੁੱਲ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਪੱਤੇ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਸਮੇਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਸ੍ਤੂਰੀ ਕੁਂਕੁਮਾਨਿ ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਆਦਰ ਨਾਲ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੁੰਕਮ ਭੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੈਵ ਤਿਲਲਡ੍ਡੁਕਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਨਪਸੰਦ ਭੋਜਨ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਲੱਡੂਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਭੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਾਨਾਂ ਪਰ੍ਵਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਸ੍ਵਾਦੁਸੁਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਮਨ ਭਾਵਣੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।
ਗੁਡਾਕ੍ਤਾਨਾਂ ਚ ਲਾਜਾਨਾਂ ਪृਥੁਕਾਨਾਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ ਪਯੋਭृਤ੍ਕਲਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਪ੍ਰਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਮਿਸ਼ਰਤ ਲਾਜਾਂ, ਚਿੜਵਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕਲਸ਼ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਦਿੱਤੇ।
ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਦਧਿਪੂਰ੍ਣਾਨਾਂ ਕਲਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨੇ
ਪੂਜਾ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕਲਸ਼ ਭੀ ਦਿੱਤੇ।
ਸਰ੍ਪਿਸ੍ਸੁਵਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭਾਨਾਂ ਪਂਚਲਕ੍ਸ਼ਾਣਿ ਸਾਦਰਮ੍
ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਲੱਖ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਖਰ੍ਜੂਰਾਣਾਂ ਕਪਿਤ੍ਥਾਨਾਂ ਜਮ੍ਬੂਨਾਂ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਫਲਾਨਿ ਨਾਰਿਕੇਲਾਨਾਮਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਣਗਿਣਤ ਖਜੂਰ, ਕਬਿੱਟ, ਜਾਮੁਨ, ਹੋਰ ਫਲ ਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਭੀ ਦਿੱਤੇ।
ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਪਰਿਪਕ੍ਵਾਨਿ ਕਾਲਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਚ
ਹੋਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਹੋਏ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਫਲ ਭੀ ਦਿੱਤੇ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਂ ਚੈਵ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੱਧ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਪਾਣੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਆਦਿਕ ਸੁਗੰਧ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਕੰਮਲੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦੀਆਂ।
ਸ਼ੈਲਰਾਜਪ੍ਰਿਯਾ ਮਾਤ੍ਯਾਃ ਪੁਪੂਜੁਃ ਸ਼ੈਲਜਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਪੂਜੀ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਾਯ ਚਾਰਵੇ
ਓṃ, ਸ਼੍ਰੀṃ, ਹ੍ਰੀṃ, ਕਲੀṃ — ਗਣੇਸ਼ ਦੇਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹੈ—
ਇਤ੍ਯਨੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਮੱਗਰੀ ਭੇਟ ਕਰਕੇ—
ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਾਲਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦ
ਇਹ ਬਤੀ-ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮਾਲਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਪੰਜ ਲੱਖ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਾਨਿ ਚ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਤਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮਰਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਾਕ੍ਪਤਿਰ੍ਗੁਰੁਤਾਂ ਯਾਤਿ ਤਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਵਾਕ-ਚਾਤੁਰਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।