ਅਯਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਧ੍ਯਾਯੋ ਯਸ੍ਯ ਗੇਹਂ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਅਧਿਆਇ ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯਾਤ੍ਰਾਕਾਲੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਹੇ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਾਤਰਾ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਦਿਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਵਸਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਦਿ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਸਨ; ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਸਨ।
ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਸਮੀਪੇ ਚ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਕਲਾਨਿਧਿਃ
ਉਥੇ ਧਰਮ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਨੇੜੇ ਸਨ।
ਨਨਰ੍ਤ੍ਤ ਨਰ੍ਤ੍ਤਕਸ਼੍ਰੇਣੀ ਜਗੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ
ਨਰਤਕੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ; ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿਨਨਰ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ,
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਨਮ੍ਰਵਦਨ ਈषਨ੍ਮੁਦ੍ਰਿਤਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਹੌਲ੍ਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਤਪਃਫਲਾਸ਼ੀ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਃ
ਉਹ ਤਪ ਦੀ ਫਲ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲੋਹ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਿਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਰਵਿਂ ਸੁਰਾਨ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਧਰਮ, ਰਵੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਧਾਨਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਿਵਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰ ਉਵਾਚ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਮੁਖਦੇਵਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਮਨੁਰੋਧਤਃ
ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਰਿਸੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ,
ਆਜ੍ਞਾਂ ਦੇਹਿ ਚ ਮਾਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸਨ੍ਨਿਧਿਂ ਬੁਧ
ਮੈਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਬੁਧਿਮਾਨ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਉਵਾਚ ਮਾਰ੍ਗਂ ਦਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤੋऽਹਂ ਵਿਨਾ ਮਨ੍ਮਾਤੁਰਾਜ੍ਞਯਾ
ਵਿਸ਼ਾਲਾਖਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਭ੍ਯਨ੍ਤਰਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ ਸ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ਨਿਰਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚਾਨਮਨ੍ਨਮ੍ਰਕਨ੍ਧਰਃ
ਸ਼ਨੀ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਝੁਕਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਖੀਭਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੇਵਿਤਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ
ਉਥੇ, ਪੰਜ ਸਖੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਤਂ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸੁਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਂਭਾष੍ਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕਿਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਮਾਂ ਸਾਧੋ ਬਾਲਕਂ ਵਾ ਗ੍ਰਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਧੂ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜਾਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ?
ਸ਼ਨਿਰੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਚ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕੋਟਿਕਲ੍ਪੈਰ੍ਨ ਲੁਪ੍ਯਤੇ
ਸ਼ਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਜਾਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਯ੍ਯਮਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਅਰਯਮਨ ਜਾਂ ਯਮ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਯਾਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਕਰਮ ਨਾਲ ਨਰਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਵੈਕੁੰਠ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਸੁਨ੍ਦਰਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵ੍ਯਾਧਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਕੋਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁੰਦਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬਿਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਧਨਵਾਁਲ੍ਲੋਕੋ ਦੈਨ੍ਯਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਨਵਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਗਰੀਬੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਭਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਖੀ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ, ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਂ ਚਾਤਿਗੋਪ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ਙ੍ਕਰਵਲ੍ਲਭੇ
ਹੁਣ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਗੁਪਤ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣੋ।
ਆਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤੋऽਹਂ ਕृष੍ਣਧ੍ਯਾਨੈਕਮਾਨਸਃ
ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਸਿਰਫ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਦਦੌ ਵਿਵਾਹੇ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਯ ਚ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਚਿਤਰਰਥ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕਦਾ ਸਾ ਤ੍ਵृਤੁਸ੍ਨਾਤਾ ਸੁਵੇषਂ ਸ੍ਵਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਰੁਤੂ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਸਜੀ।