ਏਤੈਰ੍ਵਿਨਾऽਨ੍ਯੇ ਬਹਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਸਦਾ ਰਹੇ।
ਅਪੂਜ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਾਪੇਨ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਨਾ ਰਹੇ।
ਨਾਰਦੋ ਗੁਰੁਸ਼ਾਪੇਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਨਾਰਦ ਗੰਧਰਵ ਬਣ ਗਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਵਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਿਆ।
ਗੁਰ੍ਵਾਜ੍ਞਯਾ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ ਪਰਮੇਣ ਸਮਾਧਿਨਾ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਉੱਚਤ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਕਵਚਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ 1.12.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਕਵਚ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।
ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਮੁਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ, ਦਿਵਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਜਪਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਵਿਰਾਮੇ ਸ਼ਤਵਰ੍षਸ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪੁਰਤਃ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਸੌ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਮਹਤ੍ਤੇਜਸ੍ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੇਖਿਆ।
ਤਪੋਰੂਪਂ ਤਪੋਬੀਜਂ ਤਪਸ੍ਯਾਫਲਦਂ ਫਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਦਾ ਰੂਪ, ਤਪ ਦਾ ਬੀਜ ਅਤੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰਂ ਵृषਭਸ੍ਥਂ ਦਿਗਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਅਤੇ ਭਾਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ, ਵੱਛ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਤਪ੍ਤਸ੍ਵਰ੍ਣਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਜਟਾਜਾਲਧਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਟਾ ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਂਹਰ੍ਤਾਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਾਲਂ ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮਾਂ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸਰਵੋਤਮ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠਦਤ੍ਤਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਸ ਯਯਾਚੇ ਹਰੇ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਮਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਵਸਿਸ਼ਠ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਵਾਂਗੂ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗਿਆ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਾਹ ਸੀਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ 1.12.
ਗੰਧਰਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜ ਵृਣੁषੇ ਕੋ ਵਾ ਤृਪ੍ਤੋऽਤਿਮਙ੍ਗਲੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਕੌਣ ਸਦਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਤਿ ਅਸ਼ੁਭ?"
ਯਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਹਰੌ ਵਤ੍ਸ ਸੁਦृਢਾ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਾ
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਹਰੀ ਦੇ ਚਿਰ-ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਹੀ ਸਭ ਸੁਭ ਲਾਭਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨਃ ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਮਾਤਾਮਹਸ੍ਯ ਚ
ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ-ਕੋਟੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੱਖੋਂ ਵੀ,
ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਨਿ ਚ
ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ,
ਤਾਵਤ੍ਪਤ੍ਨੀ ਸੁਤਸ੍ਤਾਵਤ੍ਤਾਵਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ-ਇਜ਼ਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਉਨੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ,
ਕृष੍ਣੇ ਮਨਸਿ ਸਂਜਾਤੇ ਭਕ੍ਤਿਖਡ੍ਗੋ ਦੁਰਤ੍ਯਯਃ
ਜਦ ਤਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਲ ਮਨ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਦੀ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਭਵੇਦ੍ਯੇषਾਂ ਸੁਕृਤਿਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਰਮਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਨਸੀਬਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਚਰਿਤਾਰ੍ਥਃ ਪੁਮਾਨੇਕਾਦ੍ਵਰਮਿਚ੍ਛੁਰ੍ਵਰਾਦਹੋ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ!
ਧਨਂ ਸਂਚਿਤਮਸ੍ਮਾਕਂ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਲਈ, ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਰਯਾਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਵਤ੍ਸ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਾਂਛਿਤਮ੍ 1.12.
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਲੈ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮਹਾਯੋਗਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਮृਤ੍ਯੁਜਯਾਦਿਕਮ੍
ਸਾਰੀ ਸਿਧੀਆਂ, ਵੱਡਾ ਜੋਗ, ਗਿਆਨ, ਤੇ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ—
ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੋष੍ਠਤਾਲੁਕਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਗਲ੍ਹ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਈ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ ਉਵਾਚ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਤੁਲ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤੋ ਨ ਚੇਚ੍ਛਤਿ
ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।"
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਮਮਰਤ੍ਵਂ ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਿਯੋਗਾਦਿਕਂ ਸ਼ਿਵ
ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਰਾਜ, ਅਮਰਤਾ ਜਾਂ ਜੋਗ ਦੀਆਂ ਸਿਧੀਆਂ—