ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਮ੍ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਚ ਨਾਰਦ
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡੋਲ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਨਾਨਯਾਮਾਸ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਾਨ੍ਮੁਦਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦੇਵਸ਼੍ਚੈ ਦੇਵੀਭਿਰ੍ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਿषਃ
ਉਹ ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਪਰਾਕ੍ਰਮੇ ਮਯਾ ਤੁਲ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਰਤਃ ਪੂਜਾ ਭਵਤ੍ਵਤਿਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਭ ਤੋਂ ਅਗੇਰੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਆਵੇ।
ਧਰ੍ਮ੍ਮ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤੋ ਹਰਿਭਕ੍ਤੋ ਹਰੇਃ ਸਮਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਦਇਆਲੂ, ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਤੇ ਹਰੀ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਵਿਦ੍ਯਾਵਾਨ੍ਪੁਣ੍ਯਵਾਞ੍ਛਾਨ੍ਤੋ ਦਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਵਲ੍ਲਭ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰੁਵਾਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਯਾ ਤੁਲ੍ਯਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਮਨੋਹਰਾ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ, ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੋਵੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਵਿਵੇਚਨਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਤ੍ਵਤਿਤਰਾਂ ਸੁਤ
ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਯਾਦਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹੋਵੇ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਪਸ਼ੀਲਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਵਰੋ ਵੇਦਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਂ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਂ।
ਹਿਮਾਲਯ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਤੁਲ੍ਯੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਭਵ ਕृष੍ਣਪਰਾਯਣਃ
ਹਿਮਾਲਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਰਗਾ ਗੁਣੀ ਹੋਵੇਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹੇ।
ਮੇਨਕੋਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਸਮੋ ਧਰ੍ਮ੍ਮੇ ਧਰ੍ਮਸਮੋ ਭਵ
ਮੇਨਕਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਧਨ-ਸਮਪੰਨ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਰਗਾ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾ।
ਵਸੁਨ੍ਧਰੋਵਾਚ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੋ ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਭਵ ਵਤ੍ਸ ਸ਼ੁਭਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਵਸੁੰਧਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗੇ ਠਿਕਾਣੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਤ੍ਵਤਿਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾ।
ऋषਯੋ ਮੁਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਯੁਜੁਰਾਸ਼ਿषਃ
ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੁਨੀ ਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲਮ੍
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਇਮਂ ਸੁਮਂਗਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸੁਖਂ ਯਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਚੰਗੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਪ੍ਰਜਾਮ੍
ਜੋ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੰਤਾਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭ੍ਰष੍ਟਪੁਤ੍ਰਂ ਨष੍ਟਧਨਂ ਪ੍ਰੋषਿਤਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣਾ ਗੁਆਚਾ ਪੁੱਤਰ, ਗੁਆਚਾ ਧਨ ਤੇ ਦੂਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਪਿਆਰਾ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਗਣੇਸ਼ਾਖ੍ਯਾਨਕਸ਼੍ਰੁਤੌ
ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਜਿੰਨਾ ਪੁੰਨ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਯਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਧ੍ਯਾਯੋ ਯਸ੍ਯ ਗੇਹਂ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਅਧਿਆਇ ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯਾਤ੍ਰਾਕਾਲੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਹੇ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਯਾਤਰਾ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਦਿਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਵਸਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਦਿ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਸਨ; ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਸਨ।
ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਸਮੀਪੇ ਚ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਕਲਾਨਿਧਿਃ
ਉਥੇ ਧਰਮ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਨੇੜੇ ਸਨ।
ਨਨਰ੍ਤ੍ਤ ਨਰ੍ਤ੍ਤਕਸ਼੍ਰੇਣੀ ਜਗੁਰ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵ ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ
ਨਰਤਕੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ; ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿਨਨਰ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ,
ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਨਮ੍ਰਵਦਨ ਈषਨ੍ਮੁਦ੍ਰਿਤਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਹੌਲ੍ਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਤਪਃਫਲਾਸ਼ੀ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਃ
ਉਹ ਤਪ ਦੀ ਫਲ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਜਲਦੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲੋਹ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਿਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਰਵਿਂ ਸੁਰਾਨ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ, ਧਰਮ, ਰਵੀ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।