ਹਦਯਸ੍ਥਂ ਚ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਤਦੇਵਾਤਿਮਨੋਹਰਮ੍ ਚੁਚੁਮ੍ਬਾਨਨ੍ਦਜਲਧੌ ਨਿਮਗ੍ਨਾ ਸੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਜੋ ਰੂਪ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਬੜਾ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ, ਉਸ ਨੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਰ੍ਣਮੇਵ ਸਨਾਤਨਮ੍
'ਤੈਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਜੋ ਅਮੋਲ ਰਤਨ ਹੈ, ਪੂਰਨ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ—'
ਕਾਨ੍ਤੇ ਸੁਚਿਰਮਾਯਾਤੇ ਪ੍ਰੋषਿਤੇ ਯੋषਿਤੋ ਯਥਾ
'ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰੀ ਵਹੁਟੀ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ 'ਚ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਵੇਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—'
ਸੁਚਿਰਂ ਗਤਮਾਯਾਤਮੇਕਪੁਤ੍ਰਾ ਕਥਾ ਸੁਤਮ੍
'ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਇਕੋ ਪੁੱਤ ਹੋਵੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—'
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਂ ਸੁਚਿਰਂ ਭ੍ਰष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹृष੍ਟੋ ਯਥਾ ਜਨਃ
'ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਗੁਆਚਿਆ ਹੋਇਆ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਮੁੜ ਲੱਭ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—'
ਯਥਾ ਸੁਚਿਰਮਨ੍ਧਾਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤਾਨਾਂ ਚ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯੇ
'ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਅੰਨੇ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ—'
ਦੁਸ੍ਤਰੇ ਸਾਗਰੇ ਘੋਰੇ ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਚ ਸਂਕਟੇ
'ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਫਸ ਜਾਵੇ—'
ਤृष੍ਣਯਾ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠਾਨਾਂ ਸੁਚਿਰਾਚ੍ਚ ਸੁਸ਼ੀਤਲਮ੍
'ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ—'
ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਪਤਿਤਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਥਿਤਾਨਾਂ ਚ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯੇ
'ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ—'
ਚਿਰਂ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨਾਂ ਚ ਵ੍ਰਤੋਪੋषਣਕਾਰਿਣਾਮ੍
'ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭੁੱਖੇ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ—'
ਸਦਨ੍ਨਂ ਪੁਰਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਤਥਾ ਮਮ
ਚੰਗਾ ਭੋਜਨ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤਨਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਮਾਨਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਸਮਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਲਈ ਦਿੱਤਾ।
ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਗਣ੍ਡੇ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਯੁਯੁਜੇ ਚਾਸ਼ਿषਂ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਦਦਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਹੱਥੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।
ਬਨ੍ਦਿਭ੍ਯੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਾਇਕਾਂ ਤੇ ਮੰਗਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ।
ਹਿਮਾਲਯਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਦਦੌ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਹਿਮਾਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਗਵਾਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਦਾਨਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕੌਸ੍ਤੁਭਂ ਕੌਤੁਕਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਸृष੍ਟੌ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਵਿਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਦੁਲੱਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਧਰਮ, ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮੁਨੀ ਵੀ,
ਮਾਣਿਕ੍ਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਣਕ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੋਰ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਹਰਿਦ੍ਵਰ੍ਣਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਮੁਦਾऽਨ੍ਵਿਤਾਃ ਅਮੂਲ੍ਯਾਨ੍ਯਨ੍ਯਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਨਿ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਰੇ ਰਤਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਮੋਲਕ ਚਿੱਟੇ ਰਤਨ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਨਿ ਚ
ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਹਾਰਂ ਚਾਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਸੀ, ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਪਰਿष੍ਕृਤਂ ਚ ਮਾਣਿਕ੍ਯੈਰ੍ਹੀਰਕੈਸ਼੍ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਾਲਾ ਮਾਣਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸਾਰਂ ਹਾਰਂ ਚ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਗਣਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਾਲਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਰਤਨ ਸੀ, ਚੰਗੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਵਰ੍ਣਲੋष੍ਟਾਨਾਂ ਧਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੱਲੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਦਾਨਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਭਾਰਂ ਵੋਢੁਮਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬਨ੍ਦਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਗਾਇਕ ਭੀ ਭਾਰ ਝੱਲਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ।
ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਕਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਪੁਰਾਣੇ ਦਾਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।