ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਪਾਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਣ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਯਾਨਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇ ਚਾਰੁ ਲਮ੍ਬੋਦਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਪਦਾਰਥ ਮੈਂ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਭਰਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਾਮੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਮਾਲਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ,
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਂ ਰਮ੍ਯਮਮੂਲ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੋਹਣੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ,
ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਂ ਹਰੇਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦृਢਾਂ ਸਤਿ
ਹਰਿ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹੀ ਦੁਲਭ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪੱਕੀ ਭਕਤੀ,
ਜ੍ਞਾਨਂ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਂ ਨਾਮ ਦਾਤृਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਨਾਮਕ ਗਿਆਨ, ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ,
ਮਨਃ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇ ਤਪਸਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲੱਗੇ ਰਹੋ,
ਸ੍ਵਕਾਮਾਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਮਣੋ ਭੋਗ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਹੀ ਭੋਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਦੁਃਖਂ ਨ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਤਿ ਸੁਖਂ ਵਾ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ?
ਕਰ੍ਮ ਨਿਰ੍ਮੂਲਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸਨ੍ਤੋ ਹਿ ਸਤਤਂ ਮੁਦਾ
ਸੰਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਯੋਗਸੁਖਂ ਵਿਧ੍ਵਂਸਨਾਵਧਿ
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੁਖ, ਉਸ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਹਰਿਸ੍ਮਰਣਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਨਾਯੁਰ੍ਯਾਤਿ ਸਤਾਂ ਸਤੀ
ਹੇ ਸਤੀ, ਜੋ ਹਰਿ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ,
ਚਿਰਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਭਕ੍ਤਾ ਭਾਰਤੇ ਚਿਰਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਭਗਤ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਾ ਜਾਨਤੇ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਨਃ
ਹਰਿ ਦੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ,
ਪਰਂ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪੂਤਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ੍ਵੀਯਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਪਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਗੁਰੋਰਾਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਤਿ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਤਰ ਜਦੋਂ ਚੇਲੇ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮੁਦ੍ਧਰਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍
ਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਦਸ-ਦਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਸ਼੍ਲੇषਂ ਮਾਨਵਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਗਲੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਲਿਪ੍ਤਾਃ ਪਾਤਕੈਰ੍ਭਕ੍ਤਾਃ ਸਨ੍ਤਤਂ ਹਰਿਮਾਨਸਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਰਿ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਗਤ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਜਨ੍ਮਨਾਮਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਨ੍ਮ ਮਾਨਵਮ੍
ਤੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਸਙ੍ਗਾਦ੍ਭਵੇਦ੍ਭਕ੍ਤੇਰਙ੍ਕੁਰੋ ਜੀਵਿਤਃ ਸਤੀ
ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਉੱਗਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜੀਵਨ ਹੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਤਾਂ ਯਾਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਲਾਪਮਾਤ੍ਰਤਃ ੭੭ ਤਤ੍ਤਰੋਵਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨਸ੍ਯ ਹਰਿਦਾਸ੍ਯਂ ਫਲਂ ਸਤਿ
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਕੇ ਭਗਤੀ ਫਿਰ ਖਿੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਜੜ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਫਲ ਹਰਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਮਹਤਿ ਪ੍ਰਲਯੇ ਨਾਸ਼ੋ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣੇ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦੇਹਿ ਮਾਮਮ੍ਬਿਕੇ ਸਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅੰਬਿਕਾ, ਮੈਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਭਗਤੀ ਸਦਾ ਦੇ।
ਤਦ੍ਵਨ੍ਤਂ ਲੋਕਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਤਪਸ੍ਤਵ ਪੂਜਨਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਤੇਰੀ ਤਪस्या ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਗਣੇਸ਼ਰੂਪਃ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਕਲ੍ਪੇ ਕਲ੍ਪੇ ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ
ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਗਣੇਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਮੀਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬਾਲਰੂਪਂ ਵਿਧਾਯ ਸਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਤਲ੍ਪਸ੍ਥੇ ਸ਼ਿਵਵੀਰ੍ਯ੍ਯੇ ਚ ਮਿਸ਼੍ਰਿਤਃ ਸ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਪਸਥਲ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।