ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਨਾਨਾਵਿਧਂ ਮਿष੍ਟਮਿष੍ਟਂ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਾਗਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਖਾਣੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ।
ਸੁਵ੍ਰਤੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਮਗ੍ਰੇ ਮਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਸਿ
ਸੁਚਰੀਤ੍ਰਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ; ਅੱਗੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਵੇਂਗੀ।
ਤਾਤਾਃ ਪਞ੍ਚਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਾਤਰੋ ਵਿਵਿਧਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਪਿਤਾ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ; ਮਾਵਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਤਾऽਨ੍ਨਦਾਤਾ ਚ ਭਯਤ੍ਰਾਤਾ ਚ ਜਨ੍ਮਦਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਰੋਟੀ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਤੇ ਜੋ ਜਨਮ ਦੇਵੇ—
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀ ਗਰ੍ਭਧਾਤ੍ਰੀ ਸ੍ਤਨਦਾਤ੍ਰੀ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਸਾ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਗਰਭ 'ਚ ਧਾਰੇ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਵੇ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ—
ਭृਤ੍ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੋष੍ਯਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯ੍ਯਜਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਃ
ਨੌਕਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਬਲ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹੋਵੇ—
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤृਡ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪੀਡਿਤੋ ਮਾਤਰ੍ਵृਦ੍ਧੋऽਹਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਃ
ਮਾਂ, ਮੈਂ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਪਿष੍ਟਕਂ ਪਰਮਾਨ੍ਨਂ ਚ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਰੋਟੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੀਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਫਲ—
ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਿਕ੍ਸ਼ੁਮਿਕ੍ਸ਼ੁਵਿਕਾਰਜਮ੍
ਪਕਿਆ ਚੌਲ, ਸੁਸਤਿਕਾ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ,
ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਿ ਤਿਲਾਨਾਂ ਚ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੈਃ ਸਗੁਡਾਨਿ ਚ
ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਲੱਡੂ ਅਤੇ ਗੁੜ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ,
ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਪਾਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਣ,
ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਯਾਨਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੇ ਚਾਰੁ ਲਮ੍ਬੋਦਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵੀ ਪਦਾਰਥ ਮੈਂ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪੇਟ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਭਰਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਾਮੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਪ੍ਰਦਾਤਾ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਮਾਲਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ,
ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨਂ ਰਮ੍ਯਮਮੂਲ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਮ੍
ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੋਹਣੀ ਸਿੰਘਾਸਨ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ,
ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਂ ਹਰੇਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਦृਢਾਂ ਸਤਿ
ਹਰਿ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹੀ ਦੁਲਭ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹਰਿ ਦੀ ਪੱਕੀ ਭਕਤੀ,
ਜ੍ਞਾਨਂ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯਂ ਨਾਮ ਦਾਤृਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸੁਖਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ ਨਾਮਕ ਗਿਆਨ, ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ,
ਮਨਃ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇ ਤਪਸਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲੱਗੇ ਰਹੋ,
ਸ੍ਵਕਾਮਾਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਮਣੋ ਭੋਗ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮ ਤੋਂ ਹੀ ਭੋਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਦੁਃਖਂ ਨ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਤਿ ਸੁਖਂ ਵਾ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ?
ਕਰ੍ਮ ਨਿਰ੍ਮੂਲਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸਨ੍ਤੋ ਹਿ ਸਤਤਂ ਮੁਦਾ
ਸੰਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਯੋਗਸੁਖਂ ਵਿਧ੍ਵਂਸਨਾਵਧਿ
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੁਖ, ਉਸ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਹਰਿਸ੍ਮਰਣਸ਼ੀਲਾਨਾਂ ਨਾਯੁਰ੍ਯਾਤਿ ਸਤਾਂ ਸਤੀ
ਹੇ ਸਤੀ, ਜੋ ਹਰਿ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ,
ਚਿਰਂ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਤੇ ਭਕ੍ਤਾ ਭਾਰਤੇ ਚਿਰਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਭਗਤ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਵਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਾ ਹਰੇਰ੍ਭਕ੍ਤਾ ਜਾਨਤੇ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਨਃ
ਹਰਿ ਦੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ,
ਪਰਂ ਪੁਨਨ੍ਤਿ ਤੇ ਪੂਤਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ੍ਵੀਯਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਪਦਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪੂਤਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਗੁਰੋਰਾਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਤਿ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੰਤਰ ਜਦੋਂ ਚੇਲੇ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮੁਦ੍ਧਰਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਂ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਮਹਾਨਾਂ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍
ਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਦਸ ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਦਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਦਸ-ਦਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਸ਼੍ਲੇषਂ ਮਾਨਵਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਗਲੇ ਮਿਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।