ਪੁਤ੍ਰਭੇਦੇ ਪ੍ਰਜਾਭੇਦੇ ਪਤ੍ਨੀਭੇਦੇ ਚ ਦੁਰ੍ਗਤਃ 2.66.
ਜੋ ਪੁੱਤਰ, ਪਰਿਵਾਰ, ਪਤਨੀ ਦੀ ਵਿਛੋੜੇ ਜਾਂ ਗਰੀਬੀ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਵੇ—
ਰਾਜਦ੍ਵਾਰੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਚ ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਰਣਸ੍ਥਲੇ
ਰਾਜ ਦਰਵਾਜੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ—
ਗृਹਦਾਹੇ ਚ ਦਾਵਾਗ੍ਨੌ ਦਸ੍ਯੁਸੈਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਡਾਕੂਆਂ ਦੇ ਗਿਰੋਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ—
ਮਹਾਦਰਿਦ੍ਰੋ ਮੂਰ੍ਖਸ਼੍ਚ ਵਰ੍षਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਠੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਖਣ੍ਡੇ ਨਾਰਦਨਾਰਾਯਣਸਂਵਾਦੇ ਦੁਰ੍ਗੋਪਾਖ੍ਯਾਨੇ ਦੁਰ੍ਗਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮ षਟ੍षष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ 'ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ' ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਗਾ ਸਤੁਤੀ ਨਾਮਕ ਛਿਆਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮੋਹਨਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਕਵਚਂ ਵਦ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਕਵਚ ਦੱਸੋ, ਜੋ 'ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਮੋਹਣ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੇਨੈਵ ਕਥਿਤਂ ਕृਪਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪੁਰਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤਟੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮਕਸਦ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਦੱਸੀਆਂ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਪੁਰਾ ਜਘਾਨ ਰਕ੍ਤਬੀਜਂ ਤਂ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਭਦ੍ਰਕਾਲਿਕਾ
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਦਰਕਾਲਿਕਾ ਨੇ ਰਕਤਬੀਜ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ—
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਕਮਲਾਲਯਾਮ੍
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ—
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਾਜ੍ਞਾਨੀ ਨਨ੍ਦੀ ਸਾਨਨ੍ਦਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਗਿਆਨੀ ਨੰਦੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਸੀ—
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਤੁਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ—
ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ षਡਕ੍ਸ਼ਰੋऽਯਂ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਃ
ਇਹ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ੴ ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਕ੍ਸ਼ਯਤਿ ਚ ਕਣ੍ਠਂ ਪਾਤੁ ਸਦਾ ਮਮ 2.67.
ਓਂ ਦੁਰਗੇ—ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਾਵੇ।
ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਮਿਤਿ ਪृष੍ਠਂ ਚ ਪਾਤੁ ਮੇ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਦਾ
ਓਂ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕਲੀੰ—ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਾਵੇ।
ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਪਾਤੁ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜਾਗਰਣੇ ਤਥਾ
ਓਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕਲੀੰ—ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸੁੱਤੇ ਤੇ ਜਾਗਦੇ ਦੋਹਾਂ ਵੇਲੇ ਬਚਾਵੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਚ ਨੈਰ੍ऋਤ੍ਯਾਂ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭਦਰਕਾਲੀ ਤੇ ਨੈਰਤ ਵੱਲ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਬਚਾਵੇ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਵੈष੍ਣਵੀ ਪਾਤੁ ਤਥੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਵੱਲ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਬਚਾਵੇ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਕਵਚਂ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਦੁਲਭ ਕਵਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਭ੍ਰਮਣੇ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ—
ਪਞ੍ਚਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧਮੇਤਦ੍ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਪੰਜ ਲੱਖ ਵਾਰ ਜਪਣ ਨਾਲ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਤਿ ਜਲੇ ਵਹ੍ਨੌ ਵਿਸ਼ੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ—even ਜੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਕਵਚੋ ਵਿष੍ਣੁਤੁਲ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 2.67.
ਜੇ ਰੱਖਿਆ ਮੰਤ੍ਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਚੈਵ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਯਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਕृष੍ਣੋ ਭਗਵਾਨ੍ਬਭੂਵ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੋਨਾ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੋऽਲਂਕਾਰਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਤੋषਯੇਦ੍ਵਾਚਕਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਪੂਜਯੇਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।