ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਉਤ੍ਤਰੇਣਾਰ੍ਚ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਯਾਂ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸਰਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਯੁਕ੍ਤਨਵਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬੋਧਨਮ੍
ਆਰਦਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਨੌਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਾਯਾਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇ ਚ ਨਰਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਰਮੇਧ ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਯਾਂ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਦੇਵੀ ਦਾ ਵਿਸਰਜਨ ਸ੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ...
ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੂਜਾਯਾਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਬੋਧਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਨੌਂਵੇਂ ਦਿਨ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਜਗਾ ਕੇ ਤੇ ਪੱਖ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਪੂਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਬਲਿਦਾਨੇਨ ਵਿਪਤ੍ਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨृਣਾਮ੍
ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ ਜੇ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਸੀਬਤ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬਲਿਦਾਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੁਰ੍ਗਾਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍ 2.65.
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਲੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਤਾ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸਰ੍ਗਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਦਾਤਾ ਚ ਚ੍ਛੇਤ੍ਤਾ ਪੋष੍ਟਾ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਜੋ ਉਤਸਰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਢਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯੋ ਯਂ ਹਨ੍ਤਿ ਸ ਤਂ ਹਨ੍ਤਿ ਨੇਤਿ ਵੇਦੋਕ੍ਤਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੁਰਥਃ ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰਥ ਨੇ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਸਾ ਤਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਉਸਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧੀ ਆ ਗਈ।
ਤੇਜਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਪਰਮਾਂ ਸਗੁਣਾਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਂ ਵਰਾਮ੍
ਉਹ ਚਾਨਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯੀਂ ਕृਪਾਰੂਪਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸ੍ਤਵੇਨ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਸਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਪਈ।
ਪ੍ਰਕृਤਿਰੁਵਾਚ ਦਦਾਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿਭਵਂ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਤਵ
ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਂਦੀ ਹਾਂ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਛਤ੍ਰੂਂਸ਼੍ਚ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਮਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਕੇ—
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਪਰਿਣਾਮੇ ਨਰਾਧਿਪ 2.65.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਵृਣੋਤਿ ਵਿਭਵਂ ਯੋ ਹਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਜੋ ਮੂੜ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਦੌਲਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਲੋਂ ਕੱਚਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਵਰਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੇ ਤਣੇ ਤੱਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦੀਨਾਮਹਮਾਦ੍ਯਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿਕ ਸਭ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹਾਂ।
ਨਿਤ੍ਯਾ ऽਨਿਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਅਸਦੀਵੀ ਵੀ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ, ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਦਮਾਤਾऽਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਤਃ
ਮੈਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹਾਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਹਾਂ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾऽਹਂ ਕਲਯਾ ਮਾਯਯਾ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਃ
ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੀਲਾਵਾਂ ਤੇ ਮਾਇਆ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹਾਂ।
ਭ੍ਰੂਭਂਗਲੀਲਯਾ ਸृष੍ਟੋ ਯੇਨ ਪੁਂਸਾ ਮਹਾਨ੍ਵਿਰਾਟ੍
ਉਸ ਪੁਰਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭੌਂਹ ਹਿਲਾਉਣ ਦੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਰਚ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਚ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਕृਤ੍ਰਿਮਾਣਿ ਚ ਮਾਯਯਾ 2.65.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਵੀ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ।
ਏਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਗਤ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ।