ਭਾਵਾਨੁਰਕ੍ਤਵਨਿਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਜਦ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਮਿਲੀ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸਦ੍ਗ੍ਰਹੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਚੰਦਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਸਚਾ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਢਿੱਡੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਘृਤਾਚ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭਸਂਭੂਤਾਂ ਕੁਬੇਰਸ੍ਯ ਚ ਰੇਤਸਾ
ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚੋਂ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਅਤੀਵ ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਂ ਚ ਬਾਲਾਂ षੋਡਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਜਵਾਨ ਸੀ, ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮਥਾਯਂ ਰਹਸਿ ਵੀਰ੍ਯ੍ਯਾਧਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਵਤੀਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਾਨਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਰਾਸ਼ਿਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇषਾਂ ਚ ਨਦੀਰਾਸ਼ੀਰ੍ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲੈ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਵੈ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਾਸਸਾਮ੍ 2.61.
ਉਹ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟਕੜੇ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਦਦੌ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ਰਾਜਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੈ ਜੀਵਿਤਾਵਧਿ
ਰਾਜਾ ਇਹ ਸਭ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਤੱਕ, ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਰਥਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤੀ ਬृਹਚ੍ਛ੍ਰਵਾਃ
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਭੇਜੇ ਪੁਰਾ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ।
ਵੈਸ਼੍ਯੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ ਮਹਾਞ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮਿਲ ਕੇ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯੋਗੀ ਦ੍ਰੁਮਿਣੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਡਰੂਮੀ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਧਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵੈष੍ਣਵਾਗ੍ਰਣੀਃ
ਉਹ ਨੇ ਸਮਾਧੀ ਲਾ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਸ ਚ ਕੋਟਿਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਲਂ ਪਪੌ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੋਟੀਆਂ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਦਾ ਸੀ।
ਰਾਜਾ ਲੇਭੇ ਮਨੁਤ੍ਵਂ ਚ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਮੁਨੇ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਨੂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਮੇਧਸਸ਼੍ਚ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਮੇਧਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਸਮਝਾ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵਮਨੋਰ੍ਵਂਸ਼੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਨਾਂ ਸ਼ਤਕਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸੈਨ੍ਯਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸੈਨਿਕ ਦਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵ ਨਿਯਤਂ ਪੂਰ੍ਣਮਬ੍ਦਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਨਿਰੰਤਰ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਏਕਾਕੀ ਸੁਰਥੋ ਭੀਤੋ ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਚ ਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਸੁਰਥਾ ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਨੰਦਿਨ ਵਲੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਵੈਸ਼੍ਯਂ ਚ ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਾਨਦੀਤਟੇ
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵੈਸ਼ ਨੂੰ ਪੁਸ਼ਪਭਦਰਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਵੈਸ਼੍ਯੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨृਪਤਿਰਗਚ੍ਛਨ੍ਮੇਧਸਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਵੈਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਮੇਧਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਨृਪਤਿਰ੍ਮੁਨਿਂ ਤਂ ਤੀਵ੍ਰਤੇਜਸਮ੍
ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਰਾਜਾ ਨਨਾਮ ਵੈਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਰਸਾ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਚਕਾਰ ਕੁਸ਼ਲਂ ਜਾਤਿਨਾਮ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ 2.62.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਤ ਅਤੇ ਨਾਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸ ਕੇ ਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇ।
ਸੁਰਥ ਉਵਾਚ ਬਹਿਰ੍ਭੂਤਃ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ਚ ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਬਲਿਨਾऽਧੁਨਾ
ਸੁਰਥਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕਿਮੁਪਾਯਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਥਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭਵੇਨ੍ਮਮ
ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਉਪਾਅ ਕਰਾਂ? ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਮੁੜ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਯਂ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਸਮਾਧਿਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਗृਹਾਚ੍ਚ ਬਹਿष੍ਕृਤਃ
ਇਹ ਵੈਸ਼, ਸਮਾਧੀ, ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।