ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਖਡ੍ਗਖਰ੍ਪਰ ਧਾਰਿਣੀ
ਭਦਰਕਾਲੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਖਪਰੀ ਫੜੀ ਹੋਈ।
ਸਾ ਸਹਸ੍ਰਭੁਜਾ ਦੇਵੀ ਮੁਣ੍ਡਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਾ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਖਪਰੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਤਾਲਪ੍ਰਮਾਣਾਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਯਾ ਦਨ੍ਤਾ ਭਯਾਨਕਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਦ ਸਤੱਰ ਤਾਲਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਅਤੀਵ ਰੌਦ੍ਰਾ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਭੀਮਾਃ ਸ਼ਂਕਰਕਿਂਕਰਾਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਾਰ੍षਦਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਮੂਰ੍ਧ੍ਨਃ ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਫਣਾਮਣ੍ਡਲਭੂषਣਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਦੀ ਫਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਃ ਸਂਹਰ੍ਤ੍ਤਾ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਮ੍ਭੋਸ਼੍ਚ ਕਿਂਕਰਃ
ਕਾਲਾਗਨੀਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਸੇਵਕ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯੇਣ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਬੱਚੋ—
ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲੇਨ ਭਿਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸਦृਸ਼ਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ 2.61.
ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਜੋਬਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਰੌਣਕ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਧੁਕੈਟਭਯੋਰ੍ਹਨ੍ਤਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਉਹ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਅਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਸਂਸਦਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦ ਉਵਾਚ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਨਾਥਃ ਕਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਹਨ੍ਤਾ ਮਧੁਕੈਟਭਯੋਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਤੇ ਮਧੁਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਂ ਨਾਮ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਹੀ ਸਭ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨ ਬਲਵਾਞ੍ਛਮ੍ਭੁਰ੍ਨ ਚ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਵਿਧੇ
ਇਸ ਲਈ ਨਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੀ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ।
ਯਸ੍ਯ ਲੋਮਸੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
षੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ੋ ਭਗਵਤਃ ਸ ਚੈਵ ਹਿ ਮਹਾਨ੍ਵਿਰਾਟ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਟ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਹਿੱਸਾ।
ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਆਉਣ ਤੇ ਯੁੱਧ ਕਰਨ।
ਨਮਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਭਗਵਤੇ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਿਵਰੂਪਿਣੇ 2.61.
ਉਸ ਭਗਵਾਨ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਨਿਰ੍ਭਯੋऽਹਂ ਨਿਰਾਮਯਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਨਿਰੋਗ ਹਾਂ।
ਸ੍ਵਪਾਪੇਨ ਮृਤਸ੍ਤਾਤੋ ਪੁਰਾ ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਨਿਨ੍ਦਯਾ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਰ ਗਏ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਃ ਕਿਙ੍ਕਰੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਵੀਰਤ੍ਵੇਨ ਨ ਗਣ੍ਯਤੇ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਸਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਗਿਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਸਂਸਦਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਸੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚਰਣਂ ਵਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਕਾਰਣਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਆਰੇ, ਪੂਰੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਪੈਰ ਛੂਹ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਤਾਰਾਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦੇਹਿ ਮਹ੍ਯਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕਾਯ ਚ ਵੇਧਸੇ
ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਭਿਖਾਰੀ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਨੂੰ, ਦਾਨ ਕਰ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ ਯਸ੍ਯ ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਜਗਦ੍ਧਾਤਾ ਤਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਕਾ ਕਥਾ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਭਿਖਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ?
ਸਨਾਤਨ ਉਵਾਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਕृष੍ਣਚਕ੍ਰੇਣ ਵੈष੍ਣਵਃ ਪੁਣ੍ਯਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ
ਸਨਾਤਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨੇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਨਨ੍ਦਨ ਉਵਾਚ ਗੁਰੁਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਸ ਚ ਕੇਨ ਜਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਸਨੰਦਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗੁਰੂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਿਵੇਂ ਹਾਰ ਗਿਆ?
ਸਨਕ ਉਵਾਚ ਪੁਣ੍ਯਦੀਪੋ ਨ ਨਿਰ੍ਵਾਤਿ ਪਾषਣ੍ਡੇਨੈਵ ਵਾਯੁਨਾ ।। 2.61.
ਸਨਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਨੇਕੀਆਂ ਦਾ ਦੀਵਾ ਪਾਖੰਡ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੁਝਦਾ।