ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਤਾਰਾ ਤਿष੍ਠਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨ ਤਯਾ ਮੇ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਾਰਾ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿषਤੁਲ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰ
ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਸਮ੍ਭਾਵਿਤਸ੍ਯ ਦੁਸ਼੍ਚਰ੍ਚ੍ਚਾ ਮਰਣਾਦਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਈ ਬਦਨਾਮੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ।
ਪੁਰੋ ਗਚ੍ਛ ਮਹਾਭਾਗ ਤਮੇਤਂ ਨਰ੍ਮਦਾਤਟਮ੍
ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਉਸ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਲ ਜਾ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਸੁਰਗੁਰੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਆਪ ਚਲ ਪਏ।
ਸਗਣਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਕੇ,
ਨਨਾਮ ਸ਼ਮ੍ਭੁਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਚਾਗਮਚ੍ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ 2.60.
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉੱਥੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ ਆ ਗਿਆ।
ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਮਨਨ੍ਤਂ ਚ ਨਰਂ ਮਾਂ ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਧਰਮ, ਅਨੰਤ, ਨਰ, ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਯੁਕ੍ਤਿਮੂਚੇ ਤਤ੍ਰ ਚ ਸਂਸਦਿ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਕਞ੍ਚਿਚ੍ਚ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਿਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਨਿਰਪੱਖ ਵਿਅਕਤੀ ਭੇਜੋ।
ਵਿਗ੍ਰਹੇਣੈਵ ਵਿषਮਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਝਗੜੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹਾਲਾਤ ਔਖੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸੁਰੈਃ ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਾਚਾਰ੍ਯ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਸ਼ੁਕਰਾਚਾਰਯ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਮਾਨੋऽਹਂ ਯੁਵਯੋਃ ਸ੍ਤਵਨੇਨ ਚ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ ਧੀਯਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਤੇ ਚ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਚ ਨਾਰਦ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਚਲੇ ਗਏ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵੱਲ,
ਮੁਨੀਨ੍ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਬੋਧ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸਦਿ 2.60.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੋਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਸਮਃ ਸ੍ਨੇਹੋ ਦੈਤ੍ਯੇ ਦੇਵੇ ਚ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਬੱਚੋ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਗੁਰੁਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਤਾਰਾਹੇਤੋਰਹਂ ਯਾਮਿ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਸੁਰਾਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤਾਰਾ ਲਈ ਮੈਂ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਚਾਗਮਚ੍ਛੁਕ੍ਰਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਨਾਨਾਦੈਤ੍ਯਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਰਤ੍ਨਮਣ੍ਡਪਭੂषਿਤਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਥਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਭਿਃ ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਪਰੀਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਪੰਜਾਸੀ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਕਗਣੈਰ੍ਦੈਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਜਗਤਾਂ ਧਾਤਾ ਸਭਾਯਾਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਜਪਨ੍ਤਂ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕृष੍ਣਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਜਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੌਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਧਾਤਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਚਨਹਾਰ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਧਾਤਾਰਂ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਆਦਾਯ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਚੋਪਚਾਰਾਂਸ੍ਤੁ षੋਡਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪਦਾਰਥ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।