ਗਰ੍ਦਭੋ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਸੂਕਰਸ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਜਲੌਕਾ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵਤੁ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਧਾ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ, ਤੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜਲੌਕ ਬਣੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵृਥਾ ਮਾਂਸਂ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਪਾਕਾਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮਾਂਸ ਜਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਪੇਨ ਚਾਸਿਪਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਜਾਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਾਰ੍ਧੁषਿਕੋ ਯੋ ਹਿ ਯੋਨਿਜੀਵੀ ਚਿਕਿਤ੍ਸਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਈ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਅਧਾਰਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੈਦ ਹੈ—
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਕਥਕਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸ਼ਂਸਕਃ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਂ ਯਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਪਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧੋ ਭਵਤੁ ਸ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਉਥੇ ਚੋਟ ਖਾਏ ਜਾਵੇ ਜਦ ਤੱਕ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂਸਰਸਾਨਾਂ ਚ ਤਿਲਾਨਾਂ ਲਵਣਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਲਾਖ, ਮਾਂਸ, ਰਸ, ਤਿਲ ਜਾਂ ਨਮਕ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਲਾਲਃ ਚੌਰਸ਼੍ਚ ਯਾਤੁ ਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਤਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਮ੍ਹਾਰ ਜਾਂ ਚੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨੋ ਭਵਤੁ ਸ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ 2.58.
ਉਹ ਉਥੇ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ ਜਦ ਤੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਇੰਦਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਮਾਰ੍ਜਾਰੋ ਮਹਿषੋ ਜਨ੍ਮਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿੱਲੀ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਹਿਸ਼ ਬਣੇ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਤ੍ਵੇ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਕਰ੍ਕਟੀ ਜਨ੍ਮਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮੱਛੀ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੇਕੜਾ ਬਣੇ।
ਨਾਵਿਕਃ ਸ਼ਵਜੀਵੀ ਚ ਵ੍ਯਾਧਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਕਃ
ਜੋ ਨਾਵਿਕ, ਮੁਰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਵਾਚ ਤੁ ਤਾਰਕਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਨਾ ਪੂਤਾ ਤ੍ਵਮੇਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਨਸਾ
ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾ ਤਾਰਕਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸਤੀਆ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਤਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਸਤੀਆ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਿष੍ਯਮਨ੍ਵੇषਾਰ੍ਥਂ ਚ ਜਾਹ੍ਨਵੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਜਾਹਨਵੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਤਦ੍ਵਤ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਲੋਕਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੀ ਹਾਲਤ ਜਾਣ ਲਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗੁਰੁਰ੍ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਾ ਚ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਹृਤਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਚੰਦ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰੁਰੋਦੋਚ੍ਚੈਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਹਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋ ਪਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਦੁਖ ਨਾਲ ਚੀਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨ੍ਸਮ੍ਬੋਧ੍ਯ ਨੀਤਿਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਮ੍ਮਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਚਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਦੁਃਖਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਵਿਰੁਦ੍ਧੋ ਯਃ ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਵਨਿਤਾ ਹृਤਾ ਯਸ੍ਯ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਣਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਪਤਨੀ ਵੈਰੀ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਹੋਵੇ—
ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਗਤਾ ਯਸ੍ਯ ਗृਹਾਦਹੋ 2.59.
ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਘਰ ਛੱਡ ਗਈ ਹੋਵੇ—ਹਾਏ!
ਦੈਵੇਨਾਪਹृਤਾ ਯਸ੍ਯ ਪਤਿਸਾਧ੍ਯਾ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪਤਿਵਰਤਾ ਪਤਨੀ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਲੈ ਲਈ ਹੋਵੇ—
ਯਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਗृਹੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਗृਹਿਣੀ ਵਾ ਸੁਸ਼ਾਸਿਤਾ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਚਲਦੀ—
ਪ੍ਰਿਯਾਹੀਨਂ ਗृਹਂ ਯਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਰਵਿਣਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਘਰ ਪਿਆਰੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਧਨ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ—
ਭਾਰ੍ਯਾਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਵਨਸਮਾਃ ਸਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗृਹਾ ਗृਹਾਃ
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਪਤਨੀ ਵਾਲੇ ਘਰ ਹੀ ਅਸਲ ਘਰ ਹਨ।
ਅਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਦੈਵੇ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਇਸ਼ਟ ਤੇ ਪਿਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।