ਤਸ੍ਮਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ੍ਯ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀਂ ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਤਕੀ
ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਚੰਡਾਲਣ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਦਿਨੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤੁ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਚ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਥਂ ਦੁਗ੍ਧਮਾਧ੍ਵੀਕਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਘृਤਮੇਵ ਚ
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਪਿਆ ਦੁੱਧ, ਸ਼ਹਦ ਜਾਂ ਉੱਛਿਟ ਘਿਉ—
ਪੀਤਸ਼ੇष ਜਲਂ ਚੈਵ ਭੁਕ੍ਤਸ਼ੇषਂ ਤਥੌਦਨਮ੍
ਜੋ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਭਾਤ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਂ ਯਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਪਂ ਚ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰਂ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਪਾਪਾ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯੀ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੇਵਲੋ ਵृषਵਾਹਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵੇਚਦਾ ਹੈ, ਝੂਠਾ ਤਪਸਵੀ ਜਾਂ ਬਲਦ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ—
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਤਰੁਘਾਤੀ ਚ ਵਿष੍ਣੁਵੈष੍ਣਵਨਿਨ੍ਦਕਃ
ਜੋ ਅਸ਼ਵੱਥ ਵੱਢਦਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤੁ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਾਚ੍ਚ ਤਪ੍ਤਸੂਰ੍ਮੀਂ ਚ ਪਾਤਕੀ
ਉਹ ਪਾਪੀ, ਉਹਨਾਂ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ, ਤਪਦੇ ਰੇਤ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਤੀਰ੍ਯ੍ਯ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀਂ ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਤਕੀ 2.58.
ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਚੰਡਾਲਣ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਦਭੋ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਸੂਕਰਸ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਜਲੌਕਾ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵਤੁ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਗਧਾ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੂਅਰ, ਤੇ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਜਲੌਕ ਬਣੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵृਥਾ ਮਾਂਸਂ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਪਾਕਾਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮਾਂਸ ਜਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਪੇਨ ਚਾਸਿਪਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਾਪ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਜਾਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਾਰ੍ਧੁषਿਕੋ ਯੋ ਹਿ ਯੋਨਿਜੀਵੀ ਚਿਕਿਤ੍ਸਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਈ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਅਧਾਰਤ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੈਦ ਹੈ—
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਕਥਕਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸ਼ਂਸਕਃ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਂ ਯਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਪਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧੋ ਭਵਤੁ ਸ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਉਥੇ ਚੋਟ ਖਾਏ ਜਾਵੇ ਜਦ ਤੱਕ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂਸਰਸਾਨਾਂ ਚ ਤਿਲਾਨਾਂ ਲਵਣਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਲਾਖ, ਮਾਂਸ, ਰਸ, ਤਿਲ ਜਾਂ ਨਮਕ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਲਾਲਃ ਚੌਰਸ਼੍ਚ ਯਾਤੁ ਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਤਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਮ੍ਹਾਰ ਜਾਂ ਚੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਤਨ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨੋ ਭਵਤੁ ਸ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ 2.58.
ਉਹ ਉਥੇ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ ਜਦ ਤੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਇੰਦਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਮਾਰ੍ਜਾਰੋ ਮਹਿषੋ ਜਨ੍ਮਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਬਿੱਲੀ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਹਿਸ਼ ਬਣੇ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਤ੍ਵੇ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਕਰ੍ਕਟੀ ਜਨ੍ਮਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮੱਛੀ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕੇਕੜਾ ਬਣੇ।
ਨਾਵਿਕਃ ਸ਼ਵਜੀਵੀ ਚ ਵ੍ਯਾਧਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਕਃ
ਜੋ ਨਾਵਿਕ, ਮੁਰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਵਾਚ ਤੁ ਤਾਰਕਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਨਾ ਪੂਤਾ ਤ੍ਵਮੇਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਨਸਾ
ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾ ਤਾਰਕਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸਤੀਆ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਕਥਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਤਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਸਤੀਆ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਿष੍ਯਮਨ੍ਵੇषਾਰ੍ਥਂ ਚ ਜਾਹ੍ਨਵੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਜਾਹਨਵੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਤਦ੍ਵਤ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਲੋਕਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਸ਼ਿਸ਼ ਨੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੀ ਹਾਲਤ ਜਾਣ ਲਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਰਗੁਰੁਰ੍ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਾ ਚ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਹृਤਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਚੰਦ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।