ਬਭੂਵ ਸ਼ਰਣਾਪਨ੍ਨੋ ਭੀਤੋ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ 2.58.
ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਸ਼ਰਨ ਲੱਭਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਭਯਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਕृਪਯਾ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਭਾਯਾਂ ਜਹਸੁਰ੍ਹृष੍ਟਾ ਬਲਿਨੋ ਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਿਤੀ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੱਸ ਪਏ।
ਸਤੀਸਤੀਤ੍ਵਧ੍ਵਂਸੇਨ ਪਾਪਿष੍ਠਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲੇ
ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਟੁੱਟੀ, ਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਚਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਵਾਚ ਤਂ ਮਹਾਭੀਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦੁਰ੍ਨੀਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਨੀਚਵਨ੍ਨਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁੱਤ੍ਰ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਤੇ ਨੀਚਾ ਹੈ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਦਨਾਮੀ ਲਿਆਉਂਦਾ।
ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਸੁਫਲੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਮਣ੍ਡਲੇ
ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਦੇ ਸੁੱਚੇ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੀ ਇੱਜ਼ਤ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਯਜ ਦੇਵਗੁਰੌ ਪਤ੍ਨੀਂ ਪ੍ਰਸੂਮਿਵ ਮਹਾਸਤੀਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ।
ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਸੁਰਾਣਾਮੀਸ਼ਸ੍ਯ ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੇਧਸਃ
ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੋਰਪਿ ਗੁਣਾ ਵਾਚ੍ਯਾ ਦੋषਾ ਵਾਚ੍ਯਾ ਗੁਰੋਰਪਿ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਗੁਣ ਵੀ ਦੱਸਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਅਉਗਣ ਵੀ।
ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਮੇ ਸੁਰਗੁਰੁਃ ਪਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰ ਯਤ੍ਰ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ 2.58.
ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਓਥੇ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਯਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਜਿਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਓਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਨ; ਜਿਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਨ, ਓਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਹਿਂਸਕਾਃ ਪ੍ਰਲਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਹਿੰਸਕ ਲੋਕ ਅੰਤ ਵਿਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾऽਪਿ ਨਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਘ੍ਨਂ ਪਾਪਿਨਂ ਜਨਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾषੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ ਪਾਤਕਂ ਚ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਪਾਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀਸਤੀਨਾਂ ਚ ਗਮਨਂ ਵੈ ਬਲੇਨ ਚੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਵਲ ਵਧਦਾ ਹੈ,
ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਚਰ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਤ੍ਯਜ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਉਪਾਯੇਨ ਚ ਤੇ ਪਾਪਂ ਦੂਰੀਭੂਤਂ ਭਵੇਨ੍ਨਨੁ
ਉਪਾਵ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਤੈਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਹੀਨਂ ਚ ਭੀਤਂ ਚ ਦੀਨਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਮ੍
ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਚਾਰ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ,
ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਾਨਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਦੈਤ੍ਯਗੁਰੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਤਟੇ 2.58.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ,
ਵਿष੍ਣੁਪਾਦਾਬ੍ਜਜਾਤੇਨ ਤਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਹੋਇਆ ਨੈਵੇਦ, ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਭੀਤਂ ਸਜ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਪਾਪ ਕਰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ,
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਫਲਂ ਚੈਵ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਚਃ ਫਲਮ੍
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੱਚ ਹੀ ਵਰਤ ਦੇ ਫਲ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੱਚ ਹੀ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਫਲਂ ਯਦਿ
ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਵੀ, ਜੇ ਉਹ ਸੱਚ ਹੋਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨਂ ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਵਿਹੀ ਨਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸੰਧਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ,
ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਵਞ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਵਾਚਾ ਵਾ ਤਾਡਯੇਤ੍ਕਾਨ੍ਤਂ ਦੁਸ਼੍ਸ਼ੀਲਾ ਦੁਰ੍ਮੁਖਾ ਚ ਯਾ
ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਆਚਰਨ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਬੋਲੀ ਕਰਕੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵृਥਾਨ੍ਨਂ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਮ੍ਬੁਵਾਚ੍ਯਂ ਭੂਖਨਨਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰਾ ਧਮਃ
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਖੋਦਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ,