ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਦਮਾਤਾ ਚ ਯਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀ ਪੂਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਭੁਵਨਪਾਵਨੀ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਤੁਲਸੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾਦੇਵੀ ਸਿਦ੍ਧਾ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵਪੂਜਿਤਾ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਮਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚ ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾऽਪ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤੀ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਸੁਤੌ ਪ੍ਰਾਪ ਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ
ਉਸ ਮਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪਾਏ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਦ੍ਧਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸਿਧ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਿਚ੍ਛਨ੍ਦੋऽਸ੍ਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਦਾ ਛੰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਛੰਦ ਹੈ, ਗਾਇਤਰੀ; ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਖੁਦ ਰਾਸੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍ 2.56.
ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਚੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਭਗਤ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਯਂ ਸ਼ਿਰੋ ਦੇਯਂ ਨ ਦੇਯਂ ਕਵਚਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਰਾਜ ਵੀ ਦੇ ਸਕੀਦਾ ਹੈ, ਸਿਰ ਵੀ ਦੇ ਸਕੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਵਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਪਿਆਰੀ।
ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਚ ਗੋਲੋਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਕृष੍ਣੇਨੋਪਾਸਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਿਰੋऽਵਤੁ
ਇਹ ਮੰਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਵਾਂਗੂ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਕਪਾਲਂ ਨੇਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰ ਯੁਗ੍ਮਂ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਇਹ ਸਦਾ ਖੋਪੜੀ, ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਮਸ੍ਤਕਂ ਕੇਸ਼ਸਂਘਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜਃ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਃ ਪਾਤੁ ਕਪੋਲਂ ਨਾਸਿਕਾਂ ਮੁਖਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਲ੍ਹ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਓਂ ਰਾਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਙੇਨ੍ਤਂ ਸ੍ਕਂਧਂ ਪਾਤੁ ਨਮੋऽਨ੍ਤਕਮ੍
ਓਮ ਰਾਮ, ਰਾਸੇਸ਼ਵਰੀ ਮਾਤਾ ਮੋਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅੰਤਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਹ ਸਦਾ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਙੇਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਵਾਦਿਕਮ੍
ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, 'ਣੇਤੰ' ਅੰਤ ਵਾਲੀ, 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਅਤੇ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਸਾ ਰਾਧਾ ਵਹ੍ਨੌ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾऽਵਤੁ 2.56.
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਾਧਾ ਜੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਪਾਤੁ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਕृष੍ਣਪੂਜਿਤਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਿਰਗੁਣਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਉੱਤਰੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਉਹ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸਦੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਪਾਤੁ ਮਾਂ ਸਰ੍ਵਪੂਜਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਰੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਜਨਨੀ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਤੁ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਦੀਵ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।
ਯਸ੍ਮੈ ਕਸ੍ਮੈ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੁਰੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਕਪੜਿਆਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ਤਲਕ੍ਸ਼ਜਪੇਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧਂ ਚ ਕਵਚਂ ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਕਵਚ ਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਵਚਾਦ੍ਦੁਰ੍ਗੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯ੍ਯੋਧਨਃ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਕਵਚ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਚਿਆ ਸੀ।
ਮਯਾ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਾਯ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਬਲ੍ਲਾਯ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਦਦੌ ਦੁਰ੍ਯ੍ਯੋਧਨਾਯ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੱਲਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਬੱਲਾ ਨੇ ਇਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਠਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯੇਦਂ ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕਸ਼੍ਚ ਯਃ 2.56.
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਵਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,