ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੋ ਹਿ ਮृਤ੍ਯੁਸ਼੍ਚਰਤਿ ਜਨ੍ਤੁषੁ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ, ਮੌਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਪਠਨਾਦ੍ਧਾਰਣਾਤ੍ਪ੍ਰਭੂ
ਜਾਮਦਗਨਯ ਤੇ ਰਾਮ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਯਾਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਏ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਗੁਰੁਃ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਬਣੇ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਪਠਨਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਕਃ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਭृਗੁਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਕੂਰ੍ਮ੍ਮਃ ਸ਼ੇषਂ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਤਿ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਮੈਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਛੂਆ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਝੱਲਦਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨੋ ਦਿਕ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਯਮਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਯਤਃ ਸ਼ਿਵੇ
ਈਸ਼ਾਨ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੇ ਯਮ ਸ਼ਿਵ ਕਰਕੇ ਸਿਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਗੌਤਮਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ, ਗੌਤਮ ਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ।
ਪੁਰਾ ਸ੍ਵਜਾਯਾਵਿਚ੍ਛੇਦੇ ਦੁਰ੍ਵਾਸਾ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਇਹੀ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰਾ ਨਲਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਦਮਯਨ੍ਤੀਂ ਯਤਃ ਸਤੀਮ੍ 2.56.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਨਲ ਨੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਧਰਮੀ ਦਮਯੰਤਿ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ।
ਵृषੋ ਵਹਤਿ ਮਾਂ ਦੁਰ੍ਗੇ ਯਤੋ ਹਿ ਗਰੁਡੋ ਹਰਿਮ੍
ਬੈਲ ਮੈਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਥਾਂ ਤੇ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਮ੍
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼ਮੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਵੇਦਮਾਤਾ ਚ ਯਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਤੁਲਸੀ ਪੂਤਾ ਗਙ੍ਗਾ ਭੁਵਨਪਾਵਨੀ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਤੁਲਸੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਮਨਸਾਦੇਵੀ ਸਿਦ੍ਧਾ ਵੈ ਵਿਸ਼੍ਵਪੂਜਿਤਾ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਮਨ ਦੀ ਦੇਵੀ ਸਿਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਚ ਯਦ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਲੋਪਾਮੁਦ੍ਰਾऽਪ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤੀ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਸੁਤੌ ਪ੍ਰਾਪ ਚ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੂਃ
ਉਸ ਮਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦ ਵਰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਪਾਏ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਦ੍ਧਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸਿਧ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ऋषਿਚ੍ਛਨ੍ਦੋऽਸ੍ਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਦਾ ਛੰਦ ਰਿਸ਼ੀ ਛੰਦ ਹੈ, ਗਾਇਤਰੀ; ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਖੁਦ ਰਾਸੇਸ਼ਵਰੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍ 2.56.
ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਸਿਰਫ਼ ਚੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਭਗਤ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਯਂ ਸ਼ਿਰੋ ਦੇਯਂ ਨ ਦੇਯਂ ਕਵਚਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਰਾਜ ਵੀ ਦੇ ਸਕੀਦਾ ਹੈ, ਸਿਰ ਵੀ ਦੇ ਸਕੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕਵਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਪਿਆਰੀ।
ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਚ ਗੋਲੋਕੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਕृष੍ਣੇਨੋਪਾਸਿਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਿਰੋऽਵਤੁ
ਇਹ ਮੰਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਵਾਂਗੂ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਕਪਾਲਂ ਨੇਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰ ਯੁਗ੍ਮਂ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਇਹ ਸਦਾ ਖੋਪੜੀ, ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਮਸ੍ਤਕਂ ਕੇਸ਼ਸਂਘਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਰਾਜਃ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਦਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਃ ਪਾਤੁ ਕਪੋਲਂ ਨਾਸਿਕਾਂ ਮੁਖਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਲ੍ਹ, ਨੱਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਓਂ ਰਾਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਙੇਨ੍ਤਂ ਸ੍ਕਂਧਂ ਪਾਤੁ ਨਮੋऽਨ੍ਤਕਮ੍
ਓਮ ਰਾਮ, ਰਾਸੇਸ਼ਵਰੀ ਮਾਤਾ ਮੋਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅੰਤਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਹਾ ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸਦਾऽਵਤੁ
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਹ ਸਦਾ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਙੇਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਹਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਵਾਦਿਕਮ੍
ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, 'ਣੇਤੰ' ਅੰਤ ਵਾਲੀ, 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਅਤੇ 'ਪ੍ਰਣਵ' ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ ਸਾ ਰਾਧਾ ਵਹ੍ਨੌ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾऽਵਤੁ 2.56.
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰਾਧਾ ਜੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਪਾਤੁ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਕृष੍ਣਪੂਜਿਤਾ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਨਿਰਗੁਣਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਉੱਤਰੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਉਹ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।