ਆਦਾਵੇਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਰਾਸੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਇਸੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਸ ਵਿਦਾ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ,
ਸਂਪੂਜਿਤਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਚ ਧਾਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵੇਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਦੂਜੇ ਵਾਰ, ਉਸੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਧਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਾਰਾਯਣੋ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਾਰਤੀਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਵਿष੍ਣੁਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯੀ ਚ ਪ੍ਰਾਪ ਸਿਨ੍ਧੁਸੁਤਾਂ ਤਥਾ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪੂਜਿਤਾ ਪੁष੍ਕਰੇ ਚ ਸਾ
ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਦੁਰਗਾ ਬਣੀ, ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜੀ ਗਈ।
ਕਾਮੋ ਰਤਿਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਧਰ੍ਮੋ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍। ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍
ਕਾਮ ਨੇ ਰਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਧਰਮ ਨੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਰੂਪ ਮੂਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮੁਨੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਤਿਵਰਤਾ ਪਤਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਯਦ੍ਵਰੇਣੈਵ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਉਸੇ ਹੀ ਰਾਹੀਂ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਸਂਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁਲਸ੍ਯਾਂ ਚ ਗੋਪ੍ਯਾਂ ਚ ਤੁਲਸੀਵਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਗੋਪੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਸਾ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਸ੍ਵਮੂਰ੍ਤ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਕਲਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਕਲਾਂ ਤੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਭ੍ਰष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼੍ਸ਼੍ਰੀਕਾ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਹੀਨਾ ਹ੍ਯੁਪਦ੍ਰੁਤਾਃ 2.55.
ਜੋ ਲੋਕ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵੰਜੇ, ਸੁਭਾਗ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਂ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਮਦ੍ਯ ਕਾਪਟ੍ਯਵਚਨਂ ਤੇ ਵਰਾਨਨੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਝੂਠ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਹੇ ਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਂ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਾ ਜੀਵਾਤ੍ਮੇਤਿ ਚ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੇ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਮਲੀਕਂ ਤੇ ਵਚਨਂ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕੇ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਬੋਲ ਝੂਠੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਚ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤਮ੍
ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਹੈ; ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੂੰ ਸੁਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਤੈਨੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਵੀ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਗੁਣਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕਲਯਾ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਤੁ
ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪਰ ਆਪ ਤੂੰ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਵੀ ਹੈਂ।
ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਾ ਨਿਰਾਕਾਰਾ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਾ
ਤੂੰ ਚਾਨਣ ਦਾ ਰੂਪ, ਆਕਾਰ ਰਹਿਤ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਭਾਰਤੀ ਚ ਸਤਾਂ ਪ੍ਰਸੂਃ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਤਜਨਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਭਾਰਤੀ ਹੈਂ।
ਤੁਲਸੀ ਪੁਣ੍ਯਰੂਪਾ ਚ ਗਂਗਾ ਭੁਵਨਪਾਵਨੀ 2.55.
ਤੂੰ ਤੁਲਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਧਿਕਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਗੋਪਾਲਕੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ।
ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਵਾਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਸ਼ਿਵ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਲਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਜਗਤ੍ਪਾਤਾ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਤਿ ਸृष੍ਟਿਂ ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਸ੍ਤਕੇ ਭੁਵਮ੍
ਸ਼ੇਸ਼ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਢੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਚ੍ਚ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਵਰੂਪਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਜਿਹੜੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਚੇਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਮृਦਾ ਘਟਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਕੁਲਾਲਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਭਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਘੜਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਸ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ ਜਡਸ਼੍ਚਾਹਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਚ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਹਰ ਥਾਂ ਬੇਹਿਸ ਤੇ ਬੇਤਾਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਵਹ੍ਨੌ ਤ੍ਵਂ ਦਾਹਿਕਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਨਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਅੱਗ ਵਿਚ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਅੱਗ ਵੀ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਤਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ 2.55.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਜਗਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕਂ ਚ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਭੂਚ੍ਛੈਲਕਨ੍ਯਕੇ
ਉਸ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਗਈ।