ਧ੍ਯਾਨਸਾਧ੍ਯਂ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਃ ਸਂਸੇਵ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗੁਣਮ੍ 2.54.
ਜੋ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਔਖੀ ਹੈ, ਭਕਤ ਨਿਰਗੁਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕृਪਾਮਯੀਂ ਚ ਸਂਸੇਵ੍ਯ ਭਕ੍ਤਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯਚਿਰੇਣ ਵੈ
ਦਇਆਵਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਭਕਤ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਵਰ੍षਪਰ੍ਯ੍ਯਨ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਂ ਪਿਬ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ।
ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ ਯਾਵਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੇਦਿਨੀ
ਜਦ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਾਗਰੇ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਂ ਚੈਵ ਪਾਪਵ੍ਯਾਧਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪਾਪ ਤੇ ਰੋਗ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਾਨਵਰੂਪੀ ਚ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਪੂਜਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਬੁਭੁਜੇ ਰਾਜਾ ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਂ ਸ਼ਿਵੇ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੋਈ ਹੋਈ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਨृਪਃ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਬੀਤਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਧਾਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਮਨੁਮ੍ 2.54.
ਰਾਧਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ, ਸਤੋਤ੍ਰ, ਕਵਚ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ—
ਰਾਜਨ੍ਨਿਰ੍ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਸੇ ਮੁਨਿਃ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਜਾ, ਜਲਦੀ ਚਲੇ ਜਾਓ,' ਅਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਰੁਰੁਦੁਰ੍ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸ਼ੋਕਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਸਬੰਧੀ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰੋਏ।
ਸੁਯਜ੍ਞਃ ਪੁष੍ਕਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੇ ਵੈ ਦੁष੍ਕਰਂ ਤਪਃ
ਸੁਯਜ्ञ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਜਾ ਕੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਗਨੇ ਰਥਸ੍ਥਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤ੍ਯਾਜ ਮਾਨੁषਂ ਦੇਹਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਂ ਦਧਾਰ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਨृਪਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਤਤ੍ਰ ਚੈषਾ ਯਯੌ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਪਰ੍ਵਤੇਨੈਵ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗੇਣ ਚਾਰੁਣਾ
ਉਹ ਸੋਹਣੇ, ਸੌ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗੋਗੋਪਗੋਪੀਨਿਕਰੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਪਰਿਸੇਵਤੈਃ
ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਗੋਪਾਂ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜਿਤਂ ਪਰਿਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਾਨਾ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਅਤੇ ਅਜੋਕੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਅਤੇ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਾਰਿਜਾਤਦ੍ਰੁਮਾਕੀਰ੍ਣੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਕਾਮਧੇਨੁਭਿਃ 2.54.
ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕਾਮਧੇਨੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਮਪਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਤ੍ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਯੋਜਨਮ੍
ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਵੀ ਪੰਜਾਸੀ ਕਰੋੜ ਜੋਜਨ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾਕਾਸ਼ਸਮਂ ਨਿਤ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਰਗਾ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਵਿਰਾਟ੍ਸਂਘੋ ਗਙ੍ਗਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਧਰਮ, ਖ਼ੁਦਰਾ, ਵਿਰਾਟ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗੰਗਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਸਕੰਦ ਅਤੇ ਨਰ-ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ—
ਪਵਨੋ ਵਰੁਣਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਪਵਨ, ਵਰੁਣ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਸੂਰਜ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ—
ਏਭਿਰ੍ਦृष੍ਟਸ਼੍ਚ ਗੋਲੋਕੋ ਨਾਨ੍ਯੈਰ੍ਦृष੍ਟਃ ਕਦਾਚਨ
ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਕਿਰੀਟੈਸ਼੍ਚ ਭੂषਿਤਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣੈਃ
ਮੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੀਰਟਾਂ ਨਾਲ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਗੋਪਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੌਜਵਾਨ ਗੋਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਯਮੀषਦ੍ਧਾਸ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ, ਹੌਲੀ ਤੇ ਮੋਹਕ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ।